Dutch Springbreak 2008 & the sequel

Feesten; en wat een feest was het vandaag ! Vandaag hadden we een rustdag op het programma staan. Even de definitie van een rustdag uitleggen: een rustdag is een dag waarop geen parken bezocht worden.

Bij een rustdag hoort natuurlijk ook een beetje uitslapen. Daarom stond de wekker een uurtje later (07.30 uur) en het was voor het eerst dat we door de wekker wakker gemaakt moesten worden. Yes, we zijn over onze jetlag heen. We hebben het rustig aan gedaan en rond een uurtje of 9 hebben we de auto gepakt en zijn we richting het Grand Floridian gereden. Daar hadden we een ontbijt-date om 09.30 uur met o.a. Mary Poppins in 1900 Park Fare.

Bij binnenkomst hebben we ons keurig gemeld en kregen we een pieper. De pieper gaat af zodra je tafel klaar is. Maar al wat er gebeurde, die pieper ging niet af. Alle mensen die na ons binnen waren gekomen, zaten inmiddels al lekker aan hun ontbijt. Dus toch maar eens voorzichtig gevraagd wat er aan de hand was. Wat bleek; de dame in kwestie had de verkeerde reservering aangeklikt. Ze vond ons nl. al wat vroeg aanwezig voor een reservering van 11.10 uur. Gelukkig werd alles binnen 10 minuten geregeld en konden we alsnog aan tafel voor een laat ontbijt.

Het ontbijt was heerlijk en er waren weer volop characters die ons even hallo kwamen zeggen. Zo begonnen we met Tigger, daarna Pooh, Alice, Mary Poppins & Mad Hatter. Na een heerlijk ontbijt, waarbij Merel het schitterend vond om alleen naar het buffet te gaan (om terug te komen met een ijsje ), hebben we nog wat rondgelopen door het hotel.

Het is altijd Lex z'n droom geweest om een keer te logeren in het Grand Floridian, maar ik geloof dat hij daar wel van terug is gekomen. Het is een schitterend hotel, maar het is ook ontzettend kolossaal. Toegegeven, het hotel waar we nu zitten, Wilderness Lodge, is ook geen kleintje, maar ons spreekt daar de sfeer meer aan.  Conclusie; geen slechte keuze van mama

In het winkeltje van Grand Floridian heb ik een Disney vestje gekocht en het meteen aangetrokken want het was koud vanochtend. Nadat we wat rond gekeken hadden, zijn we in de auto gestapt en naar The Premium Outlets gereden. Daar hebben we heerlijk geshopt (ondanks de iets duurdere dollar) en wat ons op viel was dat we in elke winkel wel Nederlanders tegen kwamen. Nadat we alle winkels wel gezien hadden, Tommy & Ralph waren ontzettend blij ons en onze credit card weer te zien , zijn we nog even naar International Drive gereden naar Bargain World. Daar was ik vorig jaar goed geslaagd voor een leuke Mickey Mouse spijkerbroek, dus toch even kijken wat ze nu hadden. Helaas kon ik dit keer niet zo goed slagen, maar toch even snel een Mickey Mouse t-shirt gekocht. Tja, ik kan het niet laten

Inmiddels liep het al tegen 16.00 uur, dus de hoogste tijd om richting Downtown Disney te rijden. Daar aangekomen zijn we eerst gaan eten bij Wolfgang Puck en vervolgens snel door naar Cirque du Soleil voor de voorstelling La Nouba. De naam van de show is ontleend aan 'faire la nouba', wat 'feesten' betekent. En een feest was het ! Ik zou de show te kort doen als ik zou zeggen dat het een voorstelling met acrobaten is. Het is veel meer dan dat. Het is een show met ontzettend mooie muziek, dans, jongleren, acrobatiek, trapeze en clowns. En zelfs daarmee is nog niet alles gezegd. Tijdens de show gebeurd er zo veel op het podium en in de lucht, dat je onmogelijk alles kunt zien. Helaas mochten we geen foto´s maken en ook niet filmen. Daarom hebben we na afloop de DVD gekocht zodat we strakjes thuis alles nog eens (of meerdere keren) op ons gemak kunnen bekijken en nagenieten.

Na afloop hebben we de kids gevraagd wat ze het mooist / leukst vonden. Zowel Merel als Fleming waren helemaal weg van de 2 clowns. Maar Merel probeerde na afloop toch ook wel wat acrobatische toeren uit te halen  Lex en ik vonden de 4 kleine, jonglerende meisjes het leukst, knapst, ontroerendst.

Na de ruim 1,5 uur durende show zijn we langzaam aan weer naar het hotel gegaan. Ondanks dat het een rustdag was, hebben we toch veel gedaan en gezien. De kids sliepen dan ook in no time. Mama heeft snel nog een wasje gedraaid en de financiën bekeken en papa is weer helemaal in beslag genomen door het Golf Channel op tv.

Ook dit was weer een schitterende dag om op terug te kijken. Dit is puur genieten !

Vandaag stond onze eerste dag in Epcot op het programma. De wekker stond op 6.30 uur, maar we waren weer voor de wekker wakker. Na rustig te zijn opgestaan en een eenvoudig, maar snel ontbijtje op de hotelkamer, vertrokken we al voor 8.00 uur met de auto richting Epcot. (een voordeel van on-property zitten is dat je nergens parkeergeld hoeft te betalen ) Om kwart over 8 sloten we als 3^e in de rij aan voor de ingang.

Even voor 9 uur mochten we het park in, dus snel door naar de rope drop voor Furture World. Het doel; als 1 van de eersten een Fastpass halen voor Soarin', DE nummer 1 attractie in Walt Disney World. Lex was de Fastpass-volunteer en ik zou met de kids achteraan komen. Zo gezegd, zo gedaan. Om exact 9.00 uur liep er een hele horde met mensen achter Mickey & Minnie aan op weg naar Soarin'.

Bij Soarin' aangekomen bleek Lex problemen te hebben met de Fastpass-machine. Mmmmmm, snel op zoek naar een castmember voor hulp. Blijkbaar waren er meer mensen met problemen. Uiteindelijk hadden we om 09.10 uur 4 mooie fastpasses voor Soarin'. Missie geslaagd !

Oorspronkelijk waren we van plan om meteen Soarin' 1 keer te doen zonder Fastpass, maar het was zo ontzettend druk dat we besloten om dat maar niet te doen. Dus door naar Nemo. Na 5 minuten door de grot te hebben gelopen, we waren de enigen, kwamen we aan bij de attractie; wagentjes in de vorm van een schelp. Pfff even tijd om de adrenaline tot bedaren te laten komen. De kids hebben wederom genoten van Nemo. Na Nemo door naar Turtle Talk with Cruch. Ook dat blijft gewoon ontzettend lachen. Totally awesome dude !

Daarna was het tijd voor iets nieuws; Journey into imagination & imageworks. Hier waren we nog nooit in geweest, dus de hoogste tijd om eens een kijkje te nemen. Dit is een zo geheten slow-ride  die er over gaat dat je met je zintuigen veel kunt waarnemen, maar als je je fantasie gebruikt kun je nog veel meer dingen waarnemen. Een erg leuke attractie.

Tja en toen een inschattingsfoutje van papa en mama; Honey I shrunk the audiance. Nadat we gisteren Shrek hadden gedaan, dachten we dat met name Merel dit ook wel aan kon. Helaas, dat liep niet helemaal volgens plan. Gelukkig had ik Merel gewaarschuwd dat ze haar benen omhoog moest houden zodat ze de "muizen" niet langs haar benen zou voelen lopen. Maar de slang was ik even vergeten

Na deze enge attractie hadden we nog een half uurtje voordat we ons konden melden voor de lunch @ Garden Grill. Lex & Fleming zijn snel even naar Test Track gelopen terwijl Merel en ik even van het zonnetje hebben genoten. Toen Lex & Fleming terug waren zijn we naar het restaurant gelopen. Na 10 minuten wachten konden we aan tafel. Dit restaurant draait in 60 minuten tijd 360 graden rond. We zaten in de buitenste ring, dus we hadden een schitterend uitzicht. Het eten was erg lekker en tijdens het eten kwamen Knabbel, Babbel, Pluto & Mickey nog even "hallo" zeggen. Erg goede keuze dit restaurant !

De planning was om na het eten naar het hotel te gaan voor een break, maar omdat we ´s ochtends Soarin' hadden gemist, zijn we daar na het eten eerst in geweest met onze Fastpasses, maar niet voordat we een nieuwe set van deze wonderkaartjes hadden gehaald.

En jawel hoor Soarin' was weer als vanouds ! Het blijft gewoon onze favoriet, hoe vaak je deze attractie ook beleeft.

Inmiddels was het ruim na 13.00 uur, dus de hoogste tijd om naar het hotel te gaan. Tegen een uurtje of 2 waren we op onze kamer en tijd voor een middagdutje. Het woord "slapen" werkt bij de kids als een rode lap op een stier, dus was de afspraak dat iedereen 15  minuten stil op zijn bed zou gaan liggen (wetende dat ze dan toch wel in slaap zouden vallen ). Voor de zekerheid hebben we de wekker op 15.00 uur gezet, want ik had zo maar het vermoeden dat papa & mama ook in slaap zouden vallen. Nou, papa & Merel sliepen in no time, mama doezelde ook wat weg, maar Fleming bleef vechten tegen zijn slaap. Pas om kwart voor 3 sliep hij eindelijk om vervolgens niet meer wakker te willen worden.

Na veel 5-en en 6-en hadden we Fleming om half 4 wakker en kon de terugreis naar Epcot beginnen. Dit keer niet met de auto, maar met de boot en de monorail en niet zo maar met de monorail, nee voorin bij de bestuurder. Dat blijft toch altijd een heel aparte ervaring.

In Epcot aangekomen zijn we eerst in de vernieuwde attractie; Spaceship Earth geweest en daarna door naar Test Track. Fleming was daar vorig jaar al samen met ons in geweest en nu was het de beurt aan Merel om ook Test Track mee te maken. Onze kleine meis was er helemaal zenuwachtig van en moest zelfs een klein beetje huilen. Maar toen het voorbij was, was ze dol enthousiast.

Inmiddels begonnen onze maagjes al weer te knorren, dus door naar Sunshine Season  voor een sandwich / wrap. Tja en daarna maakten we een beginnersfout. We wilden zo ontzettend graag weer in Soarin' dat we vergaten dat de rest van Future World om 19.00 uur dicht ging. Maar dat realiseerden we ons pas toen we onszelf om 19.05 uur meldden bij Circle of life. Helaas gesloten, dat hadden we beter ondersom kunnen doen. Nou ja, volgende keer beter.

Toen we buiten kwamen zagen en voelden we dat het regende. Die regen was nog lang weg gebleven, want eigenlijk hadden ze al rond het middaguur regen voorspeld. Maar omdat we geen zin  hadden om nat te regenen terwijl we wachten op Illuminations, besloten we om terug naar het hotel te gaan.

En zo kwam er een eind aan een te gekke dag in Epcot. We hebben helaas niet alles kunnen doen wat we wilden doen, maar dat maakt niet uit. We hebben lol gehad, we hebben de rope-drop race naar Soarin' meegemaakt, we hebben genoten van onze spookjes, wat wil een mens nog meer. Dat er nog veel van dit soort dagen mogen volgen !

Om 06.00 uur vanochtend hoorde ik wat gestommel vanuit het stapelbed. Fleming was wakker aan het worden. Om 06:15 uur belde Stitch ons om ons uit te dagen hem te komen vangen in Magic Kingdom. Maar Stitch had pech vandaag want er stond voor vandaag geen Disney op het programma.

Na het gebruikelijke ochtendritueel en snel een bagel te hebben gegeten, vertrokken we om 08.00 uur richting Universal. We wilden ook daar rope drop halen, maar helaas, de drang naar een lekker bakkie koffie van Starbucks was groter. En omdat we toch geen strak touringplan hadden, hebben we toegegeven aan die drang.

Om 09.30 uur liepen we de Universal Studios binnen en meteen klaagde Fleming al over een blaar. Nou toe dan maar, de huurprijs van een stroller is door Universal nog niet aangepast aan het niveau van Disney, dus dat kon er nog wel vanaf.

Oke, ready, steady, go ! De eerste stop: Jimmy Neutron's Nicktoon Blast waar we hebben geholpen om de raket terug te halen. Gevolg; met bibberende benen liepen we naar buiten en de Vogeltjesdans in ons hoofd. Was het niet een Nederlander die dat irritante muziekje heeft verzonnen !!!!! Nou bij Universal laten ze dan een karretje dansen op de muziek van de Vogeltjesdans, terwijl je er in zit.  Pffff, misschien niet zo´n goed begin van de dag.

Snel de oversteek gemaakt naar Shrek 4-D. Met de schrik van Jimmy in onze benen vroegen we onszelf af in welk avontuur we ons nu weer gingen  storten. Bij binnenkomst bij Shrek had ik meteen al in de gaten dat 4-D betekende dat je van alles ging voelen. Ik had zo maar het gevoel dat er ook iets onder onze stoelen zou gebeuren. Dus uit voorzorg had ik mijn benen al omhoog. En maar goed ook, want er "liepen" spinnen door de zaal.

Al met al een leuke attractie waarbij de kids soms bang waren, maar achteraf dol enthousiast waren. En helemaal toen ze in het winkeltje een pop/knuffel mochten uitzoeken van papa & mama. Merel ging voor een pop van Fiona en Fleming was zo onder de indruk van de draak dat de keuze viel op een grote paarse draak als knuffeldier.

Toen we buiten kwamen, stonden daar net Donkey, Fiona en Shrek. Het was er helemaal niet druk, dus een mooie gelegenheid om met deze characters op de foto te gaan. Donkey vroeg nog waar we vandaan kwamen en was lekker aan het dollen met Lex.

Na het doluurtje wilden we door naar het kindergedeelte: WoodyWoodpecker's Kidzone. Dit gedeelte van het park ging echter pas om 11.00 uur open en zo laat was het nog niet.

Goh, zou de nieuwste attractie: The Simpsons open zijn ? Ik had op het Orlando-forum gelezen dat de softopening vorige week was. Softopening betekent dat een atrractie klaar is, maar dat hij eerst getest wordt met echt publiek voordat de officiële opening plaats vindt. Het kan dus voor komen dat je in de rij staat en dat de attractie dan tijdelijk dicht gaat ivm het verhelpen van een "kinderziekte" En jawel hoor, The Simpson Ride was open. En een rij van een half uurtje, dus toe dan maar.

Eerlijkheid gebied te vertellen dat wij geen echte Simpsons fans zijn. We hebben er niet zo veel mee, maar een nieuwe attractie is natuurlijk altijd leuk. Tja en wat zal ik er van zeggen:"Nieuwe wijn in oude zakken."  Eigenlijk komt het er op neer dat de oude attractie:"Back to the future" is omgebouwd naar The Simpsons Ride. En nieuw decor, nieuwe film, misschien wat heftigere effecten, maar that's it ! Nee, we waren niet echt onder de indruk, al was het natuurlijk wel leuk om deze attractie te beleven. Maar ik had me er meer van voorgesteld. Wellicht waren mijn verwachtingen te hoog.

Na The Simpson Ride was het tijd voor iets rustigers: "Animal Actors on Location" Een leuke show met allerlei dieren. Tijdens de show kun je een beetje zien hoe ze dieren in de film precies dat laten doen wat de regisseur wil dat ze doen.

Na deze show begonnen de maagjes al iets te knorren, maar omdat het zo rustig was bij ET, zijn we eerst daar nog in geweest. Ook dat blijft gewoon een hele leuke attractie waarvan de kids best even onder de indruk waren. Toen was het echt tijd om de hongerige maagjes te gaan vullen. Volgend onderwerp graag, want aan dat eten wil ik niet te veel woorden vuil maken. Laat staan aan de (on)vriendelijkheid van het personeel.

Tijdens het eten hebben we besloten om na het eten langzaam aan richting het hotel te gaan. We hadden niet super veel gedaan, maar de vermoeidheid / jetlag begon flink parten te spelen. Daarbij komt dat we al kletsend tot de conclusie zijn gekomen dat wij geen Universal mensen zijn. Het kan wat ons betreft niet tippen aan Disney en wat vooral mij tegen staat is dat dit bedrijf alles aan grijpt om zichzelf af te zetten tegen Disney. (sprak een echte Disney fan ) Jammer, want als ze al dat geld dat ze nu besteden aan (negatieve) reclamecampagnes nu eens zouden steken in een hogere service graad, dan zou het best een leuk park kunnen zijn. Laten ze in ieder geval eens beginnen met wat rust in het park. Overal waar je komt hoor je kei harde muziek. Tja, misschien begin ik te oud te worden voor die herrie en hoor ik wel helemaal niet tot de doelgroep van Universal. Ik ben er namelijk heilig van overtuigd dat de Universal Studios echt helemaal te gek zijn voor de wat oudere jeugd. Nou ja, het ligt vast aan ons en onze leeftijd

Hoe dan ook, tegen half 3 waren we terug in het hotel en zijn we lekker wezen zwemmen. Ik heb nog even in het zonnetje gelegen en ik ben zelfs al een klein beetje verkleurd. Na het zwemmen zijn we richting Downtown Disney vertrokken met als doel: een pop van Woody (Toy Story voor de mensen die deze naam niets zegt) En jawel hoor, Woody werd in de 2^e winkel gevonden en Woody werd in 2-voud gekocht, want Merel wilde ook een Woody pop. Tja en voor $ 20,- extra voorkom je zo een hoop geruzie. Dus hup, 2 maal Woody, alstublieft.

Nadat we geslaagd waren zijn we een lekkere Sandwich wezen eten bij The Earl of Sandwich. Natuurlijk kwamen we op het drukste moment van de dag binnen, maar dat mocht de pret niet drukken. De Tuna-melt was weer errug lekker.

Oorspronkelijk was het idee om nog wat te shoppen in Downtown Disney, maar we waren eigenlijk allemaal te moe om nog op ons gemak door de winkels heen te lopen, dus besloten we om wat eerder dan gepland weer terug te gaan naar het hotel. Nadat er nog even gespeeld was met Woody (en zijn tweelingbroer) was het toch echt tijd om naar bed te gaan. Het was inmiddels toch al weer 20.00 uur geworden.

Papa & mama hebben nog een lekkere borrel gedronken en duiken ook vroeg hun bedje in. Hopelijk zijn we morgen over onze jetlag heen.

Vanochtend om een uurtje of 4 (10 uur Nederlandse tijd) werd ik wakker. Vanuit het stapelbed hoorde ik ook al wat gerommel, maar ik ben nog lekker even blijven liggen. Na rustig wakker te zijn geworden, ben ik er om 5.30 uur toch maar uit gegaan. Koffie en een sigaretje........ Mmmm die koffie kan verzorgd worden (koffiezetapparaatje op de kamer), maar voor dat sigaretje zul je toch echt naar de rookplek moeten Patrice.

Nou vooruit dan maar, resort beker mee en eerst maar eens op jacht naar koffie. De avond er voor heb ik snel nog 4 resort bekers gekocht. Hiermee kunnen we tijdens ons verblijf onbeperkt drinken halen. Maar helaas het restaurant waar ik mijn koffie kon scoren was nog niet open. Dus toen door voor een sigaretje. Op de rookplek aangekomen bleek ik niet de enige cafeïne en nicotine verslaafde te zijn. Onder het genot (ik weet het sommigen noemen dat geen genot) van een sigaretje heb ik een half uurtje zitten kletsen met een mede verslaafde.

Toen ik even over 6 met koffie terug op de hotelkamer kwam, bleek dat de kids ook al goed wakker waren. Lex had nog niet zo veel zin om de dag al te laten beginnen. Om half 7 ging de telefoon. Het was Stitch die de wake-up-call verzorgde. Maar ja, wij waren natuurlijk al wakker.

Na onszelf aangekleed te hebben zijn we langzaam richting het restaurant gelopen voor een eenvoudig, doch voedzaam ontbijtje. Tijdens het ontbijt hebben we geprobeerd om Merel & Fleming uit te leggen dat papa & mama ruim een half jaar zijn bezig geweest met het verzinnen van allemaal leuke dingen. Dat papa & mama er goed over hebben nagedacht wat iedereen leuk vind en dat het enige wat ze nu hoefden te doen was; vertrouwen hebben in papa & mama en gewoon mee lopen. Tja er zijn oudere ouders die nu zullen denken:"Kinderen trekken hetgeen hun ouders zeggen altijd in twijfel, dus jullie kinderen zullen wel niet anders zijn." En jawel hoor, natuurlijk probeerden ook onze spookjes vandaag zo nu en dan hun eigen willetje aan de rest van de groep op te leggen, maar papa en mama zijn redelijk goed overeind gebleven.

Na het ontbijt was het tijd om naar Magic Kingdom te gaan. Om 8.45 uur kwamen we daar aan en ik schrok mezelf 3 slagen in de rondte. Dit had een relatief rustige dag (nou ja rustig, in Disney is het nooit rustig tenzij er een orkaan onderweg is) moeten zijn. Magic Kingdom was voor vandaag de beste keuze volgens Tourguide Mike. Nou de moed zonk me in de schoenen, maar Lex had er alle vertrouwen in.

Om 8.50 uur hebben we de Welcome Ceremony gezien (mama moest een traantje weg pinken) en toen door via Mainstreet USA (mama nog steeds een brok in haar keel) door naar de rope drop voor Fantasy Land. Het doel was om in de eerste rit van Dombo te zitten. Helaas, dat lukte niet, het werd de 3^e rit. Mmmmm, niet zo'n goede start , maar ondanks dat was het ontzettend genieten om de snoetjes van Merel & Fleming te zien terwijl ze Dombo "bestuurden"

Na Dombo was het tijd voor Pooh. Zelf ben ik geen echte Pooh-fan., maar de kids liggen helemaal in een deuk als het karretje met Teigetje mee stuitert. Daarna door naar Peter Pan. Daar konden we eigenlijk zo door lopen. Later vandaag liepen we nog langs deze attractie en toen stond er een rij van 60 minuten. Na Pan zijn we naar Sneeuwwitje gelopen. Ook daar konden we zo door lopen. Het is lang geleden dat we in Snowwhite zijn geweest en nu weet ik weer waarom; er is niks aan. Sterker nog, het is eigenlijk best eng voor kleine(re) kinderen.

Na Snowwhite even tijd voor overleg. Het liep tegen 10.00 uur aan en we gingen lekker. Eigenlijk stond Buzz voor vandaag niet op het programma, maar Fleming vroeg sinds binnenkomst al naar Buzz. Dus terwijl ik met de kids in de draaimolen ging, is Lex snel om Fastpasses gelopen voor Buzz. Dan konden we, voordat we het park verlieten, toch nog Buzz doen.

Nadat Lex terug was, zijn we door gelopen naar It's a small world. Ook hier konden we zo doorlopen. Nou niet verkeerd in een goed uur tijd maar liefst 6 dingen gedaan ! Dat tempo zouden we niet lang volhouden.

Vervolgens zijn we doorgelopen naar Big Thunder Mountain Railroad (BTMR). Onderweg kwamen we Woody & Jessy tegen die een straatshow opvoerden en natuurlijk wilden Merel & Fleming even kijken. Waarom ook niet, we hadden al zo veel gedaan vandaag, even een tandje lager kon geen kwaad. Toen we daarna bij BTMR aan kwamen bleek er een wachtrij te staan van 40 minuten. Nou doet u dat dus maar even niet. We mochten al bijna nieuwe fastpasses halen, dus 5 minuutjes wachten (lees even snel een sigaretje roken ), fastpasses halen en door naar Jack Sparrow.

Bij The Pirates of the Caribbean was het niet druk. Binnen 10 minuten zaten we al aan boord. En jawel hoor, mama werd nat van die ini mini kleine drop die je maakt.

Na de Pirates zijn we doorgelopen richting de Magic Carpets van Aladdin. Daar was het duidelijk al wat drukker aan het worden, maar die paar minuten wachten vonden we niet erg.

Nadat we hadden gevlogen op de tapijtjes van Aladdin merkten we dat onze maagjes begonnen te knorren. Rond een uurtje of half 12 bestelden we onze lunch bij Columbia Harbour. Na de lunch was het tijd om onze fastpasses te gaan gebruiken dus eerst naar Big Thunder Mountain. Daar zaten we binnen 10 minuten in het treintje. Wat een uitvinding die fastpasses ! Voor Fleming was het de eerste keer dat hij in BTMR ging en na afloop zei hij: "Ik vond het eng, maar ook heeeeeeeeel erg leuk." That's the spirit Fleming, hou die vast !

Na BTMR was het tijd om naar de stoute Donald te gaan kijken in Philharmagic. Daar hadden we eerder op de ochtend ook al Fastpasses voor gehaald en daarmee konden we zo doorlopen. Philharmagic blijft 1 van onze favoriete attracties in Disney. Dus we hebben weer volop genoten.

Ondertussen was het een uurtje of 1 geworden. We hadden wat we op het programma hadden staan, gedaan en dus eigenlijk tijd om naar het hotel te gaan. Oh nee, we hadden nog fastpasses voor Buzz gehaald. Lachend liepen we langs de wachtrij van 30 minuten en binnen 5 minuten schoten we er op los. Helaas, ik was wel de beste van ons clubje, maar net niet door de 100.000 punten heen. Dat doen we een volgende keer nog eens over en dan wel door die 100.000 grens heen.

Na Buzz hebben de kids nog een lekker ijsje gegeten en toen was het toch echt tijd om naar het hotel te gaan. Er moest immers nog een huurauto opgehaald worden. In het hotel hebben we snel een washand over de toeten van Merel & Fleming gehaald, de papieren voor de auto en de autostoeltjes (die we zelf uit Nederland hebben meegenomen) gepakt en toen snel terug naar het bootje.

Nou, wat een trip zeg. Eerst met de boot terug naar Magic Kingdom, toen met de bus naar Swan & Dolphin. Enfin, 1,5 uur laten zaten we in onze huurauto en waren we op weg naar de Publix voor wat boodschapjes. Bij de buren van de Publix (Wallgreens)  ook snel even iets tegen mijn oorpijn & hoestbuien gehaald. Wonderbaarlijk spul; mijn hoesten werd na een uur al veel minder en mijn linker oor lijkt nu vol met water te zitten. Slikken doet in ieder geval al geen pijn meer, nu dat "water in mijn oor gevoel" nog weg en dan zijn we weer blij en gelukkig.

Na de boodschapjes zijn we terug gereden naar het hotel, want er stond nog iets op het programma; dinner @ Whispering Canyon.

Tja, wat zal ik daar eens van zeggen. Het is een alles behalve fluisterstil restaurant. Jeetje wat een herrie zeg.  Ik weet eigenlijk niet of ik het nou leuk vond of niet. Op zich, als je jezelf er aan over kunt geven en mee doet in het idiote gedrag, dan is het een heel leuk restaurant, maar als de vermoeidheid parten begint te spelen (zoals bij ons)  dan is de lol er snel vanaf.

Jullie begrijpen hier natuurlijk helemaal niets van. Ik zal proberen het uit te leggen. De obers die er werken zijn absoluut helemaal gestoord. Ze doen er alles aan om er een gekkenhuis van te maken en slagen daar goed in. Een voorbeeld: je vraagt de ober om ketchup; na eerst een (flauw)  geintje te maken over dat hij de catch up morgenochtend om 7.30 uur wil doen, gilt hij vervolgens door de eetzaal:"Ketchup needed, anybody please bring some ketchup to this table !" Vervolgens staat iedereen die ketchup op zijn tafel heeft staan op en brengt die naar jouw tafel toe. Gevolg, 6 flessen ketchup op je tafel. Zo gaat dat dus ook met de kleurkrijtjes voor de kids. Nogmaals, een paar keer leuk, maar als je gewoon rustig wil eten, is dit wellicht niet het meest geschikte restaurant om dat te doen.

Na ons avontuur in Whispering Canyon was het dan eindelijk tijd om een duik in het zwembad te nemen. De kids liepen al een hele dag te dreinen dat ze wilden zwemmen en nu ging het dan toch gebeuren. Lex is met de kids gaan zwemmen en ik heb ondertussen het restant van de koffers uitgepakt. Het eerste gedeelte had ik vanochtend al gedaan.

Na het zwemmen zijn de kids heel snel hun bedje ingedoken, Lex is in bad gedoken en ik ben achter mijn laptop gekropen om mijn reisverslag te schrijven.

Het was een hele leuke dag waarin we ontzettend veel hebben gedaan. We hebben gelachen en genoten en nu is het tijd om te gaan slapen.  Hopelijk hebben we met vandaag de kids aangetoond dat papa & mama best enig vertrouwen verdienen

Morgen staat Universal op het programma, dus ook weer een drukke dag voor de boeg.

We zijn er ! Vraag me niet hoe we hier zijn gekomen, maar we zijn er. Laten we bij het begin beginnen.

Om 03.00 uur vannacht, of eigenlijk 10 voor 3, heb ik Lex wakker gemaakt. Na een snelle douche, een kop koffie en de auto te hebben geladen, hebben we de kids wakker gemaakt. Wonder boven wonder waren Merel en Fleming best snel wakker en niet onbelangrijk, nog redelijk vrolijk ook ...........

Om 04.00 uur trokken we de deur achter ons dicht en vertrokken we richting Schiphol. Het was nog lekker rustig op de weg en om 05.30 uur kwamen we aan bij P3. Daar zagen we meteen hoe druk het was ! P3 stond op het eerste gezicht helemaal vol. Maar na wat zoeken hebben we toch een plaatsje kunnen vinden.

Met de bus snel naar vertrekhal 3 om daar rond een uurtje of kwart over 6 in de rij aan te sluiten. Gisteren had ik al online ingechecked, dus het enige wat ons restte was de bagage af te geven. Nu stond onze vlucht nog niet op het scherm, maar navraag leerde ons dat we toch onze bagage al konden af geven. Tja en dat heet dan "Fast bagage drop off". Nou laat dat "fast" er maar af......... Om 06.45 uur waren we van onze koffers verlost. Toch nog altijd 3 kwartier eerder dan gepland.

Inmiddels had Lein al gebeld dat zij in de rij stonden in vertrekhal 1. Dus wij richting vertrekhal 1, waar het ontzettend druk was ! Jeetje, je kon daar over de koppen lopen. Terwijl Lein & family nog in de rij stonden om in te checken, zijn Lex en ik alvast met onze spookjes naar het Panoramaterras gegaan voor een lekker bakje koffie en een broodje / donut. Een kleine 20 minuten later waren daar Lein en the family al.

Na met z'n allen even koffie te hebben gedronken, vonden we het allemaal tijd om door de douane te gaan. Na een uitgebreid afscheid zijn we weer richting hal 3 gegaan om daar door de douane te gaan. En wat was het daar druk !!!!! Dus snel de benodigde inkopen (sigaretten, drank en een lekker luchtje voor mama) te hebben gekocht, snel door naar de gate (D14)

Tot nu toe verliep alles keurig volgens schema, tot dat ons vliegtuig moest vertrekken. Al weken houd ik de werkelijke vertrektijd van deze vlucht in de gaten. Gemiddeld vertrekt de BA8112 even voor 10 uur, soms op de geplande tijd (10.05 uur), maar altijd op tijd ! Tja, tot vandaag natuurlijk ........ Pas om 10.25 uur vertrokken we van de gate en startten we met taxiën. Om 10.40 uur was de take off en toen begonnen de zenuwen pas echt parten te spelen. Met een oorspronkelijke overstaptijd van minder dan 1 uur, was het nog maar de vraag of we het gingen halen.

Om 10.30 uur (UK time) konden we van boord en de gate van de volgende vlucht zou een kwartier later sluiten. Ik denk dat ons geluk is geweest dat er aan boord zo'n 40 man zat die allemaal met de BA2037 verder moesten, want anders hadden ze denk ik niet op ons gewacht.

Hoe dan ook,  who needs 45 minutes transfertime als je het, rennend door terminal noord in 20 minuten kunt halen................. Om 10.50 uur ploften we in onze stoelen. We hadden het gehaald !!!!!! En toen kon het wachten beginnen. Wat bleek, er waren 3 Nederlanders die niet mee naar de States mochten ivm visumproblemen (of zo iets). Oh, het zal je gebeuren  Maar ja, toen moest hun bagage dus van boord. Dat zorgde voor een vertraging van bijna een half uur. Hoe laat we uiteindelijk de lucht in zijn gegaan heb ik niet meer mee gekregen. Ik ben ergens tijdens het wachten weg gedoezeld.  

Wat ik me er van herinner was het een rommelige, drukke vlucht met veel gehuil van een baby 10 meter achter ons en veel dreinende kinderen om ons heen. Oh, oh, wat ben ik dan trots op mijn eigen spookjes. Toegegeven, ik kan ze wel eens achter het behang willen plakken, maar als we vliegen, gedragen ze zich tijdens de vlucht altijd als voorbeeldige kindjes. Nog nooit hebben ze gehuild tijdens een vlucht. Ook niet toen ze als baby voor het eerst naar Mickey gingen. Het zijn echt al volleerde wereldreizigers

Verder heb ik enorme last van mijn hooikoorts. Dat gecombineerd met mijn angst voor vliegen, maakt het er allemaal niet gezelliger op. Gelukkig heb ik redelijk wat kunnen slapen en het eindresultaat telt: We zijn er !

Om kwart over 3 zijn we, na een erg snelle daling (auw, auw, mijn oor !!!!) geland op Orlando International. Hup door naar de douane (wat een chagrijnige man zat daar), de koffers van de band halen en door de scan er mee. Vervolgens hebben we de koffers uitgezwaaid en zijn we snel op zoek gegaan naar een plekje waar we mochten roken. Tja, na zo'n lange vlucht kun je wel wat nicotine gebruiken.

Daarna door naar de Disney Magical Express waar we om kwart over 4 (pas 1 uur na landing) al op de bus stapten. De Magical Express heeft ons netjes bij Disney's Wilderness Lodge afgeleverd. Daar aangekomen snel ingechecked en toen genieten van de mooie kamer !

We hebben een kamer die uit kijkt op het zwembad en gedeeltelijk op het meer. Voor de kids staat er een stapelbed in en verder is de kamer van alle gemakken voorzien. Een prima keuze dus.

Toen we in onze kamer aan kwamen waren de koffers er nog niet, dus zwemmen zat er helaas niet in. Ik moest mijn Annual Pass nog gaan ophalen bij 1 van de Guest Relations, dus hup allemaal op de boot naar Magic Kingdom. Helaas was Magic Kingdom al dicht ivm "Grad Night" maar we hebben al wel het kasteel kunnen zien.

Na mijn  papieren Annual Pass te hebben gekregen ( kon er nou echt geen plastic kaartje van af meneer Disney....), zijn we met het bootje terug gegaan naar het hotel. Inmiddels was het een uurtje of 8, dus de hoogste tijd om ons bedje op te gaan zoeken. Eenmaal in de kamer aangekomen stonden onze koffers keurig op ons te wachten. Ik was echter te moe om ze nog uit te pakken.

Het was een erg lange dag, we zijn er en laat nu de vakantie maar echt beginnen !

Donderdagavond 24 april 2008: het is stil in huize Tinnetam. De woef is naar opa & oma. Lex en de kids liggen te slapen en ik, ik ben nog met wat laatste dingetjes bezig.

Ik ben zelf al lekker 2 dagen vrij. Heerlijk even ontspannen na een drukke tijd op m'n werk. Gisteren echt een verwendagje voor mezelf gehad. Eerst naar de kapper geweest en daarna nog even naar de nagelstyliste. Vandaag, terwijl ik het rijk lekker voor mezelf alleen had, heb ik alles ingepakt, nog wat laatste boodschapjes gedaan en het huis aan kant gemaakt. Altijd lekker om in een schoon en opgeruimd huis thuis te komen.

Terwijl iedereen ligt te slapen, geniet ik nog even van de rust. Heerlijk in alle rust mijn favoriete soap (ATWT) kijken en dan de laatste tas nog inpakken. Daarna wat laatste dingetjes uitprinten en dan is het tijd om iedereen wakker te maken. Waarom ik zelf niet ga slapen ? Ik ben bang om me te verslapen

Degene die ons vorig jaar hebben gevolgd, weten misschien nog wel dat we ons vorig jaar ook verslapen hebben. En dat was geen fijne start van de dag ! Dus daarom blijf ik nu wakker, ik ben trouwens toch te opgewonden om te slapen , en dan doe ik wel een dutje in de auto op weg naar Schiphol. En natuurlijk heb ik nog volop tijd om te slapen tijdens onze vlucht van London naar Gatwick. Ach, zo kom ik alvast een beetje op Orlando-time

Het volgende berichtje zal vanuit Orlando komen. See you all in Orlando !

Vanochtend wakker geworden en samen met Merel de zogeheten  "Single Digit Dance" gedaan. Ja, want we hoeven nog maar 9 nachtjes te slapen en dan gaan we naar Mickey !!!!!!

De afgelopen weken nog wat bezig geweest met de laatste voorbereidingen. Zo zijn er toch nog wat zomerkleren gekocht. Ik kan dat toch nooit laten. Ik weet het wel, in de States is het vele malen goedkoper, maar deze ongeduldige mama kan daar toch niet op wachten. Nadat de kids de zomerkleding van vorig jaar hadden gepast, bleek dat ze toch iets harder waren gegroeid dan ik dacht. Tja, en je kunt niet zonder kleding op vakantie gaan, toch ? En mama vind het geen straf om te shoppen

Verder heb ik afgelopen vrijdag de Disney tickets voor Lex en de kids besteld. Afgelopen maandag stond Fedex al voor de deur, maar toen waren we aan het werken. De buurvrouw / oma lag op dat moment in het ziekenhuis, dus die kon de honneurs van het in ontvangst nemen van de tickets niet waarnemen. Maar het is goed gekomen, want gisteren trof de meneer van Fedex wel de andere buren thuis, dus gisterenavond hebben we uitgebreid de tickets kunnen bewonderen.

Afgelopen weekend hebben Lex en ik nog een nachtje doorgetrokken om de planning nog eens goed onder de loep te nemen. Uiteindelijk hebben we besloten om dit jaar niet naar Shamu (Seaworld) te gaan en in plaats daar van een extra dag Animal Kingdom in te plannen.

Ik ben al druk bezig met het uit printen van de planning en alles netjes in een klein foto album te doen. Dat foto album is onze "bijbel" voor de komende weken. Daarin staat per dag precies wat we van plan zijn om te gaan doen, hoe laat we reserveringen hebben voor de restaurants en voor sommige dagen zelfs een "strijdplan" om zo veel mogelijk de kunnen doen / zien.

Over dat strijdplan wil ik toch wat helderheid geven. Ik weet dat sommige mensen dat eng vinden en al snel hoor je opmerkingen als: "Hallo, je hebt vakantie" of  "Vergeet je niet te genieten van de entourage er omheen ? " En natuurlijk hebben die mensen gelijk, maar wat veel mensen niet weten is dat wij maximaal 5 uur per dag in een park zullen zijn. Als je dan van die 5 uur per attractie gemiddeld 3 kwartier tot een uur in een (toegegeven mooie) wachtrij  staat, dan zie je in 5 uur tijd niet zo veel van een park. Tja en als je dan uitrekent wat het ervaren van 1 attractie je dan kost (we blijven toch Hollanders die alles terug rekenen naar harde € ), dan wordt het wel een erg kostbare vakantie. Dus vandaar dat wij er nu voor hebben gekozen om veel tijd in de voorbereiding te steken om er in Orlando het maximale uit te kunnen halen.

En laten we wel wezen; op zaterdagavond, met een lekker glaasje wijn er bij, bezig zijn met het opstellen van een strijdplan, dat is toch ook al een beetje vakantie ?  En mocht er tijdens onze vakantie toch behoefte zijn om aan te sluiten in een wachtrij van 120 minuten voor Soarin', dan kunnen we op dat moment altijd nog beslissen om dat te doen........... Maar vooralsnog roepen we hier met z'n 4-en in koor als we het de naam Magic Kingdom horen: 

Dombopoohpan

De trouwe lezers zullen er de komende weken vanzelf achter komen wat dat woord betekent.

Resumé, nog 3 daagjes werken (voor mij althans), nog 9 nachtjes slapen (zullen er voor mij wel 8 worden) en dan gaan ! Wij zijn er klaar voor en wie weet hebben we tegen die tijd een dollarkoers van 1,60. Wie maakt ons wat