07-05-08

Eind goed, al goed (dag 11, maandag 5 mei 2008)

De dag begon vandaag erg mistig. En dan heb ik het niet alleen over het weer, maar ook over de sfeer binnen ons gezin. De zon was in geen velden of wegen te bekennen om 7 uur vanochtend, zowel buiten als in kamer 5013 niet. Fleming is de laatste paar dagen erg opstandig en ontzettend met zijn eigen dingen bezig. Aan de ene kant welk begrijpelijk voor een manneke van 4, hij doet ook zo veel indrukken op, maar dit gedrag werkt met name bij mama erg op haar zenuwen. Geen goede start van de dag dus Fronsen

Het plan was om vandaag rond een uurtje of 10 richting Epcot te gaan. Uiteindelijk zijn we wel in Epcot beland, maar niet om 10 uur 's morgens. We hebben een poging gewaagd, maar zijn nooit verder gekomen dan de lobby van het hotel. Zoals gezegd, onze Benjamin en mama werken elkaar verschrikkelijk op de zenuwen en ondanks alle goede voornemens, heb ik het even helemaal gehad met alles en iedereen. En daar reageert Fleming natuurlijk ook weer op.  

De voor mij helaas zo bekende vakantie dip is in alle hevigheid aanwezig. Ik erger me aan housekeeping, ik erger me aan de drukte in het hotel, ik erger me aan de drukte in de parken. Wat doe ik in hemelsnaam hier ? This is supposed to be the happiest place on earth ! Ik ben ruim een half jaar bezig geweest met het plannen van deze vakantie. Avonden, nachten heb ik internet afgestruind om zo veel mogelijk informatie te vinden en die stomme tourguide kan wat mij betreft ook de pot op met z'n adviezen. Geef mijn portie maar aan Vickey, ik wil weg hier Schreeuwen

Lex stelt voor om de kids in de auto te laden en een stuk te gaan rijden. Even weg van alle drukte. Even ter info; het is inmiddels bijna half 12 en nog geen housekeeping op onze verdieping te zien, maar dat ter zijde. Al rijdend komen we op bekend terrein; Lake Buena Vista en ik laat uit m'n mond vallen dat ik spijt heb dat ik niet gewoon Blue Heron heb geboekt. Lex stelt voor om te informeren of er een condo vrij is voor de komende 6 nachten. En jawel hoor, er was een appartement vrij. In no time hadden we besloten om afscheid te nemen van Wilderness Lodge en de rest van de vakantie door te brengen in een 3 kamer appartement in een rustig gebouw. Pffff wat een opluchting toen dat besluit was genomen en wat was ik blij dat ik 2 dagen ervoor nee had gezegd tegen een armband Knipoog

Snel terug naar Wilderness Lodge om in te pakken en uit te checken. In 1 uur en 10 minuten was alles ingepakt en kon de puzzel beginnen om alles in de auto te krijgen. Maar ook dat lukte. Nu nog uitchecken en zorgen dat we in ieder geval het 2e gedeelte van de boeking (de laatste 2 dagen van onze vakantie) volledig terug kregen. Dat was geen enkel probleem en daarnaast kregen we ook de kamerhuur van de andere 4 dagen nog terug. Alleen ons diningplan schoot er bij in. Nou, als dat het ergste is. Al met al toch een soepele afhandeling van onze annulering. Kijk, er zijn best mensen bij Disney die wel aan hun gasten denken.

De mevrouw die ons uit checkte vroeg natuurlijk wel waarom we eerder dan gepland vertrokken. Toen ik het verhaal een beetje netjes probeerde in te leiden door eerst iets positiefs te noemen; dat we het een schitterend hotel vonden, waarvan geen woord gelogen is, zei ze al na een paar zinnen:"Let me guess; housekeping ?" Het blijkt dat we niet de eerste gasten zijn die zijn vertrokken om deze reden Obepaald

Ik kreeg zelfs het (e-mail)adres van headquarters van Disney met de vraag om daar alsjeblieft mijn verhaal te doen. Blijkbaar hebben de hotels en de parken niets te vertellen, maar worden alle beslissingen bij Disney gemaakt op basis van de directe response van gasten die ze binnen krijgen op het hoofdkantoor. Ik weet niet wat er waar is van dit verhaal, maar het kan natuurlijk nooit kwaad om er strakjes in Nederland 1 e-mailtje aan te wijden. Ach misschien leren ze dit verhaal ook wel tijdens hun training, maar het klonk wel oprecht.

Goed, dag Disney, hallo Blue Heron. Toen we in ons ruime appartement aan kwamen, heeft Lex de kids snel in bad gedaan en heb ik ondertussen 2 koffers uitgepakt. Daarna zijn we snel in de auto gesprongen om alsnog naar Epcot te gaan. We hadden immers een reservering bij Teppan Edo staan en Merel had het al een paar weken over het eten met stokjes. Ons Disney Diningplan was nog tot 12.00 uur 's nachts geldig, dus waarom er geen gebruik van maken ?

Om exact 18.00 uur schoven we met 4 andere gasten aan een tafel bij Teppan Edo aan. Voor de lezers die zich af vragen waar dit over gaat; Teppan Edo is een Japans restaurant in Epcot waar het eten aan je tafel bereid wordt. En jawel hoor, Merel kreeg haar kans om met stokjes te eten. En het lukte haar nog ook. Oké, de stokjes waren met een elastiekje aan elkaar gebonden, maar dan nog. De rest van de gasten had ook aan elkaar gebonden stokjes. Op Lex na want die kan echt met stokjes eten.

We hebben genoten van hoe de kok ons eten klaar maakte, we hebben heerlijk gegeten en genoten van onze 2 spookjes. Want niet alleen Merel at haar rijst met stokjes, ook Fleming liet zich niet kennen.

Na het eten zijn we naar "Amerika" gelopen in de World Showcase. Oorspronkelijk waren we van plan om vandaag alle landen in World Showcase aan te doen en dan op de kindvriendelijke manier, dus in elk land een stop in het kidcot station. In het eerste land waar gestopt wordt mogen de kinderen een masker kleuren en verdienen ze hun eerste aandenken dat aan het masker wordt gehangen. In elk volgend land krijgen ze een aandenken en als je dan alle landen gehad hebt, heb je een heel mooi versierd masker. In "Amerika" hebben Merel & Fleming hun masker gemaakt. Ik had snel in de shop 2 Epcot paspoorten gekocht. Naast het krijgen van een versiering in een land, kunnen ze op deze manier ook stempels van de landen verzamelen. En trots dat ze waren op hun paspoorten Smile

Na Amerika zijn we even terug gelopen naar het kidcot station in Japan. In dat land waren we immers al geweest om te eten, dus dat verdiende een stempel in het paspoort en een aandenken. In Japan werd door een mevrouw hun naam in het Japans op hun maskers geschreven en in hun paspoorten schreef de mevrouw, wederom in het Japans:"Welkom to Japan."  Een leuk voorproefje van hoe je de World Showcase met kids kunt doen. Lex en ik hadden inmiddels al besloten om aanstaande donderdag terug te gaan naar Epcot en dan de rest van de World Showcase en Soarin'en Test Track te doen.

Ondertussen werd het al tijd om een plaatsje te zoeken voor Illuminations; de vuurwerkshow van Epcot. Terwijl Lex en Merel een plekje bezet hielden, zijn Fleming en ik even snel naar Frankrijk gelopen om daar nog wat "snack punten" van ons Diningplan te verzilveren. We hebben 4 over heerlijke eclairs gehaald en ook nog 4 echte Franse chocolade broodjes. Kijk, het ontbijt voor de volgende dag was al weer binnen Eten in mond

Om 21.00 uur was het tijd voor de schitterende vuurwerkshow; Illuminations, reflections of earth. Dit was voor mij een mooie kans om mijn nieuwe 70-300 lens eens goed uit te testen. Ik kan het gewoon niet laten. Als ik iets moois zie, moet ik het gewoon op de digitale beeldplaat vastleggen.

Na Illuminations was het tijd om richting ons (nieuwe) huisje te gaan. Voordat we de parkeerplaats af waren, sliepen Merel & Fleming al. Natuurlijk niet gek na zo'n lange dag.

Het voordeel van Blue Heron is dat we hier onbeperkt internet toegang hebben. Iets waar we in Wilderness Lodge ook wat problemen mee hadden. Dus nadat de kids op bed lagen eerst snel de rest van de koffers uitgepakt en toen de computer aan. De hoogste tijd om de trouwe lezers bij te praten over de laatste dagen.

Ik heb het tot een uurtje of 2 vol weten te houden, maar toen viel ik zowat in slaap achter de laptop. Maar al met al toch 3 dagen van mijn tripreport kunnen schrijven. Tijd om te gaan slapen. Het was een lange, emotionele dag waarin een groot, maar ook goed besluit is genomen.

Voordat er onduidelijkheden over zouden kunnen ontstaan. Wij hebben ontzettend genoten van Wilderness Lodge, maar wij denken dat je maximaal een week in een Disney hotel moet doorbrengen. Na een week begin je door de magie heen te prikken en dan besef je je ineens dat je wel heel veel centjes betaald voor een hotel met de naam Disney er op.

Illuminations

06:50 Gepost door Patrice (a.k.a. Tinnetam) in De reis | Permalink | Commentaren (2) | Email dit |  Facebook |

Commentaren

Goed dat je weer helemaal bij bent met je verhaal ! En wat een ontwikkelingen ineens ... Gelukkig nu weer met frisse moed er tegenaan de komende dagen ;-) !

Gepost door: MattRob | 07-05-08

ff schikken Dat was wel even schikken toen ik jullie verhaal las over wilderness logde. Maar jou laatste alinea maakt het weer goed. Wij verblijven inderdaad altijd maar max 7 dagen op een disneyresort. (dit jaar 6 dagen). En wel om jou opgegeven reden. Ik kan dus met een gerust hart onze boeking laten staan?

Gepost door: arianne (orlandoforum) | 11-05-08

Post een commentaar