Dutch Springbreak 2008 & the sequel

Zaterdag 3 mei 2008; allemaal nieuwe dingen op het programma, dus laten we snel van start gaan.

Rond een uurtje of 7 zijn we op gestaan en zijn we rustig wakker geworden. Maar niet al te veel getreuzel want om 9 uur hadden we een ontbijt-date met Lilo & Stitch in Polynesian Resort. Toen we daar om 8.45 uur aan kwamen, stond de fotograaf al op ons te wachten om een foto te maken. Natuurlijk konden we de verleiding weer niet weerstaan om die foto te kopen ........

Iets na 9 uur konden we aan tafel en hebben we heerlijk gegeten en gedronken. We hebben niet kunnen achterhalen wat de samenstelling van de sap was, maar het was ontzettend lekker. In tegenstelling tot bijvoorbeeld Chef Mickey's is Ohana een ontbijt dat aan tafel geserveerd wordt. Natuurlijk lekker veel scrambled eggs en lekkere worstjes. Het is een "all-you-can-eat" ontbijt, dus als je van iets nog iets extra's wil dan staat dat in no time op je tafel.

Terwijl we aan het eten waren, vonden we het wat vreemd dat de characters; Lilo, Stitch, Mickey & Pluto in geen velden of wegen te bekennen waren in het gedeelte van de eetzaal waar wij zaten. Maar na een tijdje werd het ons duidelijk. Je kunt eerst op je gemak eten en tegen de tijd dat je klaar bent, komen de characters er aan. Kijk daar hebben ze dus goed over nagedacht. Onze ervaring is bij veel character meals dat het zo druk is dat je geen tijd hebt om fatsoenlijk te eten. Nee, goed geregeld zo.

Na het eten waren we dus helemaal klaar voor Lilo, Stitch, Mickey en Pluto. Maar niet voordat alle aanwezige kids eerst met onze Disney vrienden een "parade"door de eetzaal hadden gemaakt. Conclusie; een erg goed character breakfast,  lekker eten, gezellige sfeer en goed in elkaar gezet. Complimenten voor Disney !

Na het eten hebben we nog wat rondgekeken in het resort en ik moet bekennen dat de sfeer ons erg aan sprak. Daarna zijn we op ons gemak naar Celebration gereden want de volgende uitdaging stond al weer op het programma; de eerste golfles van de kids.

Alhoewel Merel & Fleming nog wel aan de jonge kant zijn, zeker voor Nederlandse begrippen, is het in de States de normaalste zaal van de wereld dat kleine ukken al golfles krijgen. Vanaf 5 jaar kunnen ze zelfs al op golfkamp. Maar eerst maar eens kijken of onze spookjes golfen überhaupt wel leuk vinden.

Nou en leuk vonden ze het ! Om 12 uur werden ze door de leraar, Nick, opgehaald en vertrokken ze in een golfkarretje richting de driving range. Lex en ik zijn op ons gemakje ook die kant op gelopen.  En daar stonden ze hoor. Zo schattig om te zien. Ze stonden op ongeveer 10 meter van het water en het was natuurlijk de uitdaging om zo veel mogelijk ballen dat water in te slaan.

En eerlijk is eerlijk Merel raakte de bal toch een paar keer op de juiste manier. Soms vloog er zelfs 1 het water in. Merel probeerde echt te doen wat de leraar haar probeerde uit te leggen. Natuurlijk waren papa & mama achter de hand om hier en daar wat vertaling te geven. Fleming daarentegen stond meer op de ballen te hakken. Fleming is denk ik meer in to honkbal  Maar ondanks dat lukte het ook Fleming om een paar ballen in het water te krijgen.

Na het grove werk, was het tijd om naar de putting green te gaan. Jammer genoeg was er niet zo veel tijd meer over, maar voor de kids was het ontzettend leuk om ook dat gedeelte van het spel te ervaren.

Al met al een geslaagd half uurtje les. We hebben nog een hele lange weg te gaan, maar ze zijn nog erg jong en ze vinden het leuk. En daar was het ons om te doen; kijken of ze het leuk vonden. Gedurende de rest van de dag "betrapten" we Merel er een paar keer op dat ze stond te oefenen op haar slag. Mission accomplished !

Na dat harde werken op de golfbaan was het tijd voor een lekker ijsje. We zijn naar het centrum van Celebration gereden en ontdekten daar een winkeltje waar ze wel 30 verschillende soorten ijs hadden. Verder verkochten ze bergen met chocolade en over heerlijke fudge (ik weet daar het Nederlandse woord niet zo snel voor). Het rook er heerlijk ! Het was maar goed dat Sonja B. niet in de buurt was, want die zou afkeurend hebben gekeken bij het lekkere ijsje dat ik heb gegeten

Nadat de ijsjes op waren, zijn we weer in de auto gestapt en zijn we naar Prime1 gereden. Een outlet center dat vorig jaar nog in aanbouw was en inmiddels voor 95% open is. Daar aangekomen moesten we eerst erg wennen aan de opzet. Het is niet langer overdekt, dit in tegenstelling tot het oude Prime1, waardoor het ontzettend warm is. Alle winkels hebben hun deuren dicht en dat is niet echt uitnodigend. We konden er eigenlijk in eerste instantie onze draai niet vinden. Uiteindelijk zijn we een filiaal van Kay ingedoken.

Even uitleggen; omdat het bijna moederdag is, word je hier bijna doodgegooid met reclames van juweliers en zo ook van Kay. Dus toch maar eens een kijkje nemen bij een Amerikaanse juwelier. Ohhhhhh en daar lag me toch een mooie armband naar me te lachen. De verkoper had het meteen door en natuurlijk mocht ik hem even passen. Meteen begon hij Lex te bespelen en dat ik toch zo'n mooie armband wel verdiende. Tja wat deze meneer niet wist, is dat ik de Financial Controller binnen huize Tinnetam ben  en ik vond het gewoon veeeeeeeeel te veel geld. Hup verkoper een speciaal prijsje gemaakt. Ineens kon het zo'n 33% goedkoper, maar ik hield voet bij stuk. Van die centen kun je heel veel andere leuke dingen doen. Dus we liepen naar buiten zonder armband voor mama.

Tijd voor een over heerlijk bakkie leut van Starbucks. Na de koffie zijn we naar het 2^e gedeelte van de outlet. Tja en als daar dan Tommy & Nautica zitten, dan kan ook ik de verleiding niet langer weerstaan. Bij Tommy hebben we zo ongeveer de andere helft van de collectie gekocht. De 1^e helft hadden we eerder deze week al gekocht  En ook bij Nautica hadden we moeite om onszelf in te houden. Kijk daar kan ik nou weer wel geld aan uitgeven

Nadat we uitgeshopt waren, zijn we snel terug gereden naar het hotel. Even snel een douche om onszelf op te frissen, had ik al verteld dat het ontzettend warm is hier , en daarna snel met het bootje naar Fort Wilderness. Daar hadden we een dinnershow op het programma staan; Hoop-de-doo Musical Revue.

Bij binnenkomst werden we naar boven gebracht en daar stonden lange tafels. Als vooraf werd een salade geserveerd en een soort broodcake; lekker, lekker, lekker. Nadat we de salade op hadden, kwamen de 6 revue spelers de zaal binnen en begon de show. Een show met een hoop humor en veel interactie met het publiek. Na ongeveer een half uurtje was het tijd voor het hoofdgerecht. De revue spelers doken achter de coulissen en wij konden genieten van spareribs, kip, bonen en aardappelpuree. En wederom was het lekker, lekker , lekker.

Na het hoofdgerecht ging de revue weer verder en het was lachen, gieren, brullen. Het nagerecht werd op een hele speciale manier aangekondigd; in de vorm van een liedje. Verbazingwekkend hoe ze een liedje hebben kunnen maken over straw-berry-short-cake. Maar lekker was de cake wel. Als ik er weer aan denk, loopt het water me in de mond.

Na het toetje werd er nog koffie geserveerd en kwam de revue tot een einde. Tijd om naar het hotel te gaan en wederom als een blok in slaap te vallen. Al weer een fantastische dag in Orlando ! We genieten enorm en alle voorbereidingen zijn niet voor niets geweest