Dutch Springbreak 2008 & the sequel

Nadat we gisterenavond thuis zijn gekomen, hebben we onze spookjes meteen in hun bedje gestopt. En toen kwam toch echt het onvermijdelijke, er moest ingepakt worden. Ik had al wel 2 koffers ingepakt, maar nu de rest nog. En meteen kwam het enige nadeel van ons appartement naar voren. Het is zo groot dat er overal wel wat ligt. Gedurende de afgelopen weken waren er nogal wat spulletjes verzameld. Nou hup aan de slag !

Uiteindelijk viel het allemaal wel mee, maar ik stuitte toch nog op 1 klein probleempje; ik kwam een koffer te kort ! Nou morgen dan op weg naar het vliegveld toch maar snel een extra koffer kopen. Nadat alles is ingepakt heb ik onszelf toch alvast maar ingechecked via de site van BA. Dat scheelt weer een hoop stress op het vliegveld. Rond een uurtje of 4 ben ik toch nog maar even naar bed gegaan.

Tegen een uurtje of 9 word ik wakker gemaakt door Fleming. Oeps dwars door de wekker heen geslapen. Gelukkig was alles al ingepakt, dus konden we toch nog netjes op tijd uitchecken. Nadat we het appartement goedendag hadden gezegd, zijn we doorgereden naar Downtown Disney. Ik wilde voor Merel nog een mooie Mickey haarspeld halen. Wat een drukte van jewelste was het in Downtown Disney. En dat al om 11.00 uur 's morgens. Maar het is gelukt, hier hadden ze wel de fel begeerde Mickey haarspeld.

Na Downtown Disney zijn we nog even naar Kissimmi gereden. Daar hebben we een vertrouwd adres waar we eigenlijk elk jaar wel schoenen voor de kids kunnen vinden. De afgelopen weken waren we er nog niet aan toe gekomen om op schoenenjacht te gaan. Dus toe dan maar, dan maar op onze vertrekdag. Tja en dat zul je altijd zien, niet kunnen slagen natuurlijk. Nou de volgende missie dan maar; een extra koffer. Gelukkig hadden we die redelijk snel gevonden.

Lex had gedurende de dag al een paar keer gezegd dat we best nog even naar Pr1me konden rijden. Blond als ik ben, had ik de hint niet begrepen. Mijn reactie; "daar ga je geen schoenen voor de kids vinden." Ondertussen was het al half 2 en Lex wilde eigenlijk al naar het vliegveld. Ik niet, want ik had geen zin om Orlando te verlaten en al helemaal geen zin om uren op het vliegveld te zitten wachten. Nou vooruit dan maar, richting Pr1me. Ik zeg nog:"nou dan kun je best wel even bij de juwelier binnen lopen." Waarop Lex zegt:"Dacht je niet dat ik dat al van plan was !" Goed, snel naar Pr1me om DE armband  Hup armband uit het doosje en om gedaan en doosje weg gegooid, want we gaan natuurlijk niet met een doosje van de juwelier door de douane.

En toen begon de race tegen de klok. Stiekem was de tijd sneller gegaan dan we gedacht hadden. Om stipt 15.30 uur reden we de garage van Alamo binnen, precies op tijd. Snel de spullen en de autostoeltjes in de nieuwe koffer en hup door naar de balie van BA. We waren al ingechecked, dus tijd zat. Op internet stond dat we naar fast bag drop off konden en dat we daar onze boarding passen zouden krijgen. Nou daar dacht de grondstewardess anders over. We moesten eigenlijk in de lange rij aansluiten.  Kaboem, dag Amerikaanse vriendelijkheid, hallo Britse stijfheid. Uiteindelijk heeft die mevrouw ons geholpen maar ze wilde toch wel even duidelijk stellen dat dit niet de correcte procedure was ! Verder het dringende verzoek of we als een speer naar de gate wilden gaan. Daar moesten we uiterlijk 16.30 uur zijn ! Ja hallo, nadat we een sigaret hebben gerookt mevrouw. U wilde eigenlijk dat we in die lange rij zouden gaan staan, dus dan waren we ook niet om 16.30 uur bij de gate geweest.

Al met al waren we om 16.25 uur bij de gate, dus geen man over boord. En toen begon het wachten. Waarom moesten wij zo haasten ?  Er was totaal geen teken van enige activiteit bij de gate. Om 17.00 uur startte het boarden en natuurlijk mochten wij pas als 1 van de laatsten aan boord. Hoe dan ook we waren aan boord en zaten naast elkaar. De stoel naast Lex bleef leeg, dus daar konden we mooi 1 van de kids leggen gedurende de nacht. De mevrouw ernaast vond dat gelukkig geen enkel probleem.

De terugvlucht was rumoerig, veel huilende baby's en een crew die niet van zinnen was om na 3 uur het licht eindelijk uit te doen. Nee, er moesten nog tax free verkopen gedaan worden. Gelukkig hebben Lex, Merel en ik wel wat kunnen slapen. Fleming heeft niet veel geslapen. Om 6.30 uur Engelse tijd landden we op Gatwick. Omdat we 3 uur de tijd hadden voor onze vlucht naar Amsterdam besloten we om door de douane te gaan en even buiten een sigaretje te roken. Het viel ons meteen op dat het ook hier warm was. Nadat ons nicotinepeil weer op nivo was, zijn we weer door de douane gegaan. Jeetje wat een drukte zeg. Hebben de Engelsen soms nu vakantie ?

Na een kopje koffie bij Starbucks, zijn we langzaam naar de gate gelopen. Tja wat bleek, de gate die op onze boardingpassen stond, klopte niet. Sterker nog, ze wisten nog helemaal niet welke gate we moesten hebben. Nou dan maar in het centrale gedeelte gaan zitten en de informatieschermen in de gaten houden. Rond kwart voor 9 was de gate eindelijk bekend. Hup snel er naar toen, want de vlucht zou om 9.30 uur vertrekken. Met de bus werden we naar het vliegtuig gebracht. Helaas zaten we nu niet bij elkaar en er was geen mogelijkheid om te switchen. Nou ja, het is maar een klein uurtje vliegen, dus dat overleven we wel.

Het vliegtuig vertrok een kwartiertje later dan gepland in verband met de drukte op Gatwick. Om 11.30 uur landden we op Nederlandse bodem en zat de vakantie er echt op. De bagage liet even op zich wachten. Ook op Schiphol was het druk. Maar gelukkig na zo'n 3 kwartier hadden we alle koffers en konden we (met een stalen gezicht) door de douane.  We mochten zo doorlopen. Nog even tijd voor een plaspauze en dan door naar de auto. Tja en toen gebeurde er iets wat een hele vakantie goed was gegaan. Lex pakte de foto tas op zonder te kijken. Ik roep nog: NEEEEE ! Maar te laat, klets, daar lag mijn camera op de grond. De tas was open omdat ik de videocamera er uit had gehaald. Stom, ik had hem dicht moeten doen. Overal lag glas, maar op het eerste gezicht was het slechts mijn uv lens die gesneuveld was. Balen, dit is geen leuk einde van zo'n fijne vakantie. Nou ja, eens kijken wat de verzekering kan doen.

Door naar de auto en naar huis. We zijn moe, hebben weinig geslapen en verlangen naar Nederlandse koffie. Even na 3 uur rijden we de oprit op en komt Chester ons al naar ons toe gerend. We zijn thuis, het zit er op

Na een kort nachtje brak dag 16 van onze Springbreak aan. De laatste volledige dag in Orlando. We willen nog lang niet naar huis, maar toch zal morgen ons vliegtuig vertrekken. Maar we hebben gelukkig nog een hele dag voor de boeg en die gaan we optimaal benutten.

Tegen een uurtje of 10 wippen we even bij de buren binnen om afscheid te nemen. Zij vertrekken vandaag al terug naar Nederland.  Na even gekletst te hebben nemen we afscheid en vetrekken we richting Epcot. Omdat we afgelopen donderdag de fut niet hadden om de World Showcase te doen hebben we voor vandaag dit extra tripje naar Epcot ingelast. De doelen voor vandaag; World Showcase op de kindvriendelijke manier doen, dus in elk land naar het kidcot station en met zo veel mogelijk prinsessen / characters op de foto.

Even na 11 uur liepen we Epcot binnen en vertrok Lex eerst richting Soarin'. Want ja, we verlaten Epcot dit keer natuurlijk niet voordat we Soarin' hebben gedaan ! Ondertussen loop ik op m'n gemak met de kids richting de World Showcase. We gaan eerst naar Mexico. Daar aangekomen, zie ik Lex ook al aankomen met fastpasses voor 14.15 uur. Niet slecht.

In Mexico gaan we Rio del Tiempo in, de Mexicaanse versie van It's a small world. Na het boottochtje kijken we wat rond bij de kraampjes. Ik zie een leuke trui en Fleming laat zijn oog vallen op een Donald Duck knuffel. Nee, we gaan niet een hele dag lopen slepen met die spullen, we komen later nog wel terug. Ik weet het, ik had de gekochte spullen naar Guest Relations kunnen laten brengen, maar ik wilde een stok achter de deur hebben voor Fleming

Nadat we in Mexico het kidcot station bezocht hadden voor een stempel in de Epcot paspoorten zijn we buiten op de foto gegaan met Donald. Na Mexico zijn we doorgegaan naar Noorwegen. Ook daar hebben we het boottochtje gedaan. Was lang geleden dat ik in Maelstrom was geweest. Inmiddels weet ik weer waarom; er is niet zo veel aan. Maar ja, als je een stempel in je paspoort wil hebben, dan moet je toch wel minimaal 1 ding hebben gedaan in een land vinden we

Na Noorwegen snel door naar China. Daar aangekomen horen we dat Mulan 10 minuten later komt. Dus kijken we wat rond in het winkeltje, halen de kids hun stempel en lopen we op ons gemak door de Chinese tuin. En jawel, daar kwam Mulan. Een erg lieve en zorgzame Mulan. Leuk om ook haar eens in het echt te ontmoeten.  Hup door met de wereldreis. Volgende stop: Duitsland alwaar Sneeuwwitje al op ons staat te wachten. In Duitsland moeten we even zoeken naar het kidcot station, maar uiteindelijk hebben we het toch gevonden.

Inmiddels beginnen onze maagjes te knorren dus slaan we Italië over en gaan we snel op zoek naar een hamburger in Amerika. Na het eten ben ik snel terug gelopen naar Test Track om daar fastpasses voor te halen. Lex is buiten lekker in de schaduw gaan zitten en de kids hebben zitten kleuren in het Amerikaanse kidcot station. Ideale uitvinding die kidcot stations

Omdat we niet super veel tijd hebben, gaan we snel door naar Marocco. Voor Marocco stonden Aladdin & Jasmine op ons te wachten. Leuk om met deze 2 characters samen op de foto te gaan. Je ziet ze niet vaak samen, behalve dan in de parade in Magic Kingdom. Vervolgens door naar Marocco.  Zelf vind ik Marocco 1 van de minst aansprekende paviljoens in de World Showcase. Voor mijn gevoel is daar niet zo veel te beleven. En vandaag werd dat gevoel bevestigd. Toen we in het kidcot station aankwamen zaten daar 2 totaal niet in kinderen geïnteresseerde dames wat te kletsen in het Marokaans. Het gesprek ging door terwijl ze, nog steeds ongeïnteresseerd, de stempels in de paspoorten zetten. In de andere landen werd er altijd wel een praatje met de kids gemaakt, maar hier niet hoor. We stoorden ze zeker ...........

Na deze afknapper door naar la Douce France. Omdat we Aurora nergens zagen, gingen we even de parfumwinkel binnen om het te vragen. Tja, we werden er niet veel wijzer van, maar we liepen wel naar buiten met een lekker geurtje  Altijd gevaarlijk om een vrouw mee naar binnen te nemen bij een parfumerie. Ondertussen zagen we dat Aurora aan kwam in de Franse tuin. Dus snel door naar Merel's lievelingsprinses.

Nadat we Aurora goedendag hadden gezegd waagden we de oversteek naar the United Kingdom. He Mary Poppins is er; snel doorlopen want die kans willen we niet laten schieten. Helaas, het was tijd voor Mary's teabreak, dus geen foto. Binnen stonden nog Pooh en Tigger, maar die waren we de afgelopen weken al een paar keer tegen gekomen, dus gaven we andere kindjes liever de kans om met Pooh en Tigger op de foto te gaan.

Nog 1 land op ons wensenlijstje; Canada. Maar niet voordat we alle 4 een heerlijke smoothie op hebben. In Canada had ik graag de film gezien, maar daar was helaas geen tijd meer voor. Terwijl Lex met de kids in het kidcot station was, ben ik snel naar Mexico gelopen om de eerder die dag gespotte trui te halen en natuurlijk ook de Donald Duck knuffel voor Fleming. Ach ik kan het gewoon niet laten

De paspoorten waren ondertussen bijna vol. De goede lezer heeft kunnen lezen dat we Italië nog niet hadden gezien. Dus ook onze jaarlijkse gezinsfoto voor de fontein was niet gemaakt. Helaas was er echt geen tijd meer om helemaal terug te lopen naar Italië.  Nou, dan moeten we dit jaar nog maar een keer terug naar Epcot .....................

De hoogste tijd voor de laatste keer Soarin' deze vakantie en nog 1 keer Test Track. Jammer dat we niet meer tijd hadden, want ik had best nog een paar uurtjes willen blijven. Maar ja, het was uiteindelijk maar een extra ingelast bezoekje aan Epcot, dus wat we gezien en gedaan hadden dat hadden we toch maar mooi meegepikt.

De reden dat we Epcot al om 17.00 uur moesten verlaten was dat we een reservering hadden staan bij Chef Mickey's. De kids hadden al een hele vakantie naar Chef Mickey's gevraagd en dit character diner hadden we speciaal voor de laatste avond bewaard. Dit was voor ons de 4^e keer dat we hier komen maar de 1^e  keer voor het avondbuffet.  En ik weet niet waar het aan lag, maar we vonden het zwaar tegen vallen. Misschien ken je het ook wel na 4 keer. En de eerlijkheid gebied om te zeggen dat wij het buffet ronduit slecht vonden. Ik vrees voor Chef Mickey dat dit de laatste keer was dat we bij hem komen eten. Ach misschien waren we gewoon ook niet zo in ons hummetje omdat het onze laatste avond is. We willen nog niet naar huis !

Na Chef Mickey's zijn we doorgegaan naar Magic Kingdom. Deze avond geen attracties, maar heel bewust afscheid nemen van Disney World tijdens Spectro Magic en natuurlijk Wishes. Na binnenkomst vertrekken Lex en de kids met de trein om een rondje rond het park te doen. Dat geeft mij even de tijd om op mijn gemak de foto's van de fotoshoot uit te zoeken en om een kadootje voor Merel's verjaardag te kopen. Merel mag voor haar 6^e verjaardag gaatjes laten prikken. Dat wil ze al jaren en als het aan Lex had gelegen had dat nog wel jaren geduurd, maar toe dan maar, met 6 jaar mag het wel. Tja en wat zal ze opkijken als ze dan Mickey oorbellen krijgt van papa & mama  Dus die moest ik snel nog even gaan kopen nu ze even niet in de buurt was.

Nadat mama klaar was met de boodschapjes zijn we een plaatjes gaan zoeken om de parade goed te kunnen zien.  Dat plaatsje hadden we snel gevonden; rechts van het station. We hebben heerlijk genoten van Spectro. Na de parade zijn we naar ons oude vertrouwde plekje gegaan om het vuurwerk te kijken. Ook daar hebben we van genoten, alhoewel de show niet de vuurwerkshow van de avond ervoor evenaarde. En jawel hoor, na Wishes kwamen de traantjes. We willen echt nog niet naar huis   Maar het is mooi geweest.

Zoals gezegd; de wekker had een dag vrij vandaag. Helaas wisten de kids dat niet, dus werden we om 6.45 uur gewekt door Merel & Fleming. Geen punt, hup tv in onze kamer aan, kids op bed en 1 van de vele kinderchannels opgezet. Papa en mama doezelen nog even verder.

Tegen een uurtje of 9 is Lex met de kids richting de woonkamer vertrokken en hebben ze op de laptop lekker Disney films zitten kijken. Mama had hun favoriete DVD's meegenomen uit Nederland. Terwijl het zo heerlijk rustig was in huis heb ik een paar wasjes gedaan en heb ik alvast 2 koffers ingepakt. Ondertussen heb ik nog een stukje van ATWT gezien

Rond 3 uur zijn we op ons gemak richting Magic Kingdom vertrokken. Daar aangekomen zagen we dat er nog kaartjes voor Mickey's Pirate & Princess Party verkrijgbaar waren. He, niet uitverkocht........... zou het echt zo rustig zijn als we gelezen hadden ?

Toen we het park in kwamen, kwam er net een gezin aanlopen met een dubbele stroller. Ze gingen naar huis en of wij de stroller wilden. Met het drukke en lange programma voor de boeg, namen we de stroller natuurlijk graag meteen aan. De kids helemaal blij en later die avond vond Noa het ook helemaal geweldig.

Via Main Street zijn we langzaam richting het kasteel gegaan. Daar hadden Merel & Fleming een afspraak in de assistentes van Petemoei staan in de Bibbidi Bobbidi Boutique. Even na aankomst werd Princess Merel al opgehaald om te gaan shoppen. We hadden voor Merel het volledige pakket besteld. Gedurende de week had ik al een beetje bij Merel gepolst welke jurk ze wilde hebben. Dit om te voorkomen dat ze vandaag lang zou twijfelen. Nou de keuze was snel gemaakt; het werd de jurk van Giselle (Enchanted) aangevuld met het kroontje van Cinderella en de "glazen" schoentjes van Cinderella. Na het shoppen begon het wachten.

Even na half 5 werd Merel gehaald om zich om te kleden. Bij de paskamer aangekomen moest ze het toverwoord Bibbidi Bobbidi Boo zeggen en toen ging het gordijn open. Daar hing een schitterende jurk en lagen ook alle accessoires klaar. Ik ben Merel gaan omkleden en Lex toverde Fleming indertussen om tot Kapitein Haak.

Na nog even gewacht te hebben, werd Merel gehaald en mocht ze plaats nemen in de kapstoel. Ze kreeg een "wonderspiegel" die ze voor haar gezicht kon houden als er met haarlak gespoten werd. Onze prinses had maar liefst 2 assistentes tot haar beschikking; 1 voor haar haar en 1 voor haar make-up en haar nagels. Wat een luxe !

Merel had als kapsel lang haar uitgekozen, dus tijd voor "extensions". Op de vraag of ze nagellak wilde of lange nagels, was de keuze snel gemaakt. Lange (opplak) nagels natuurlijk ! Ons prinsesje zat helemaal te stralen. Na ruim een half uur was ze klaar en moest ze haar ogen dicht doen. Ze moest tot 3 tellen en een wens doen. Ondertussen werd er pixie dust over haar haar gestooid en daarna werd ze omgedraaid en mocht ze haar ogen open doen. Dat snoetje zal ik nooit vergeten.  Ze werd er helemaal verlegen van. Schitterend !

Terwijl prinses Merel werd opgemaakt, kwam ook voor Piraat Fleming een stoel vrij. Hij kreeg een zogeheten cool-dude kapsel. Ook Fleming zat helemaal te stralen. Hij kreeg enorm veel gel in zijn haar, iets wat mama nooit bij hem mag doen. Vervolgens werden er wat haarplukjes met gekleurde gel bewerkt en kreeg hij Mickey dust in zijn haar. Ook Fleming mocht een wens doen. Nadat hij omgedraaid werd en hij zichzelf in de spiegel kon zien, zagen we dat de assistente van Petemoei een echte Mickey achter op zijn hoofd had gemaakt.

Nadat Prinses Merel en Piraat Fleming helemaal klaar waren, kon het feest beginnen. Maar niet voordat er een echte fotoshoot was gedaan bij de fotograaf. Een klein nadeel was dat we helemaal naar het begin van het park moesten, maar dat vonden onze prinses en piraat niet erg want ze werden door iedereen bewonderd.

Bij de fotograaf aangekomen moesten we weer even wachten. Er stonden heel veel prinsessen klaar om op de foto te gaan. De rij waar de foto's opgehaald konden worden was zowaar nog langer. Nou die zouden we de dag erna dan wel ophalen.

Inmiddels was het ruim na 6 uur. Het park begon leeg te stromen en de bezoekers van Mickey's Pirate & Princess Party begonnen binnen te stromen. De hoogste tijd om onze polsbandjes op te halen, want ook wij waren "genodigden" voor de feest party (zoals Fleming de P&P Party noemde). Voordat we onze polsbandjes hadden, waren we weer een half uur verder. Het was niet helemaal duidelijk waar we die konden ophalen en elke castmember gaf ons andere informatie. Maar eind goed, al goed en met alle 4 een mooie gele polsband om, gingen we op zoek naar iets te eten. We hadden inmiddels reuze honger !

Na een cheeseburger bij Peco's Bill kon het feest dan echt beginnen. Via Adventureland gingen we op weg naar Toontown om op de foto te gaan met de prinsessen. Naast It's a small world stond de koets van Cinderella, dus "snel" op de foto met de koets. Die kans krijg je niet vaak. Helaas was dat snel een rekbaar begrip want de fotograaf nam er ruim de tijd voor om iedereen uitgebreid te laten poseren. Pffff, weer een half uur verder. Ondertussen merkten we dat het aardig druk begon te worden in het park. Niet zo druk als overdag, maar het park was beslist niet leeg. Wel heel gezellig om al die prinsessen en piraten te zien. Er hing een hele gezellige sfeer.

Nadat Merel & Fleming even gedanst hadden bij Sebastiaan, we waren nog steeds op weg naar de prinsessen, kreeg ik een sms-je van Nancy. Zij waren er inmiddels ook en waar zouden we elkaar zien ? We hadden eigenlijk voor het kasteel afgesproken, maar dat bleek achteraf geen optie te zijn omdat er om 8 uur een voorstelling begon. Het plein voor het kasteel stond helemaal vol. Tja, dan maar op de hoek bij Casey's afspreken.  Ook daar zagen we al aardig wat mensen staan, dus de prinsessen maar even vergeten en snel een plaatsje voor de parade zoeken bij Casey's.  Even later kwamen ook Nancy, Peter, Jessy & Noa daar.

Net na half 9 hebben we met z'n allen genoten van een werkelijk schitterende parade. Speciaal voor de P&P Party was er een op dit thema gebaseerde parade gemaakt. Eerst kwamen alle prinsessen voorbij en daarna alle Disney piraten. Heel erg mooi, leuk, speciaal.

Na de parade zijn we naar ons favoriete rookplekje in Magic Kingdom gegaan. DE plaats om het speciale P&P Party vuurwerk te zien. Omdat het nog wel even wachten was voordat het vuurwerk zou beginnen, zijn Peter & Jessy snel naar Space Mountain gegaan. Lex is op zoek gegaan naar ijs en popcorn en Nancy en ik hebben lekker zitten kletsen. De kids vermaakten zich ook prima. Fleming was een beetje verliefd op Noa en week geen meter van haar zijde af

Tegen 10 uur begon het vuurwerk. En wat we daar hebben gezien, is met geen woorden te beschrijven. Dit is werkelijk het mooiste vuurwerk wat we ooit hadden gezien. Wij zijn helemaal weg van de vuurwerkshow Wishes, maar die is niets in vergelijking met deze vuurwerkshow. Ook hier eerst weer een prinsessengedeelte waarbij o.a. in de lucht de discussie tussen Fauna en Mooi weertje over de kleur van de jurk van Aurora (pink no blue no pink no blue) werd getoond. Na het prinsessengedeelte werd de show zowaar nog mooier. Het piratengedeelte was adembenemend ! Zoals gezegd, met geen woorden te beschrijven.

Na het vuurwerk zijn we met Nancy & family richting Pooh gegaan. Noa vond deze attractie zo leuk dat ze wel 2 keer wilde. En jawel, we mochten blijven zitten voor nog een rondje. Na Pooh snel door naar Buzz. Goh hoe vaak zijn we daar in geweest deze vakantie ? Hij blijft gewoon heel erg leuk. Na Buzz wilde Merel graag in TTA en Nancy, Noa en Fleming (natuurlijk want die wilde bij Noa zijn) en ik zijn met Merel meegegaan. Peter, Jessy en Lex zijn ondertussen naar Stitch gegaan.  Hierna werd het even wat onoverzichtelijk. Wij stonden te wachten op de mannen, Nancy ging op zoek naar Mickey halsbanden voor haar honden, de mannen kwamen ondertussen terug, maar Nancy in geen velden of wegen te bekennen. Na een kwartiertje was de hele groep weer bij elkaar.

Omdat wij nog steeds de prinsessen op ons verlanglijstje hadden staan, hebben we afscheid van elkaar genomen en zijn Lex, Merel, Fleming en ik snel naar ToonTown gerend. Daar kwamen we om 23.32 uur aan. Te laat........... want om 23.30 uur was de rij voor de prinsessen gesloten. Ik heb gepraat als Brugman, maar we kwamen er niet meer in ! En dat terwijl we de rij nog net zagen staan. Oké regels zijn regels, maar het stond wel in erg kleine lettertjes op het programma geprint dat de character meetings om 23.30 uur zouden sluiten. Daarnaast is Disney World toch de plaatst waar dromen uit komen ? Maar nee hoor, we mochten er echt niet meer in. Dat was de enige domper op de feestvreugde

De kids waren inmiddels flink moe, dus de hoogste tijd om naar huis te gaan. Fleming viel voordat we het parkeerterrein af waren al in slaap. Merel bleef wakker, want ze wilde samen met mama nog even naar de winkel om opplaknagels te kopen. Tja en dit is Amerika, dus om 1 uur 's nachts kun je gewoon de supermarkt binnen lopen. En zo liepen moeder en dochter midden in de nacht te shoppen voor nagellak en opplak nagels

Tegen een uurtje of 2 lagen de kids op bed en hebben papa en mama nog even op hun gemak een borrel zitten drinken op het balkon. Wat een heerlijke dag !

Na een (veel te) kort nachtje was het vanochtend ontzettend moeilijk om iedereen op tijd uit bed te krijgen. En toch moesten we er vroeg uit, want we hadden om 8.00 uur een ontbijt-date staan met de characters van Playhouse Disney in de Disney Hollywood Studios. Maar het is ons gelukt. Om 7.40 uur reden we het parkeerterrein van de Studios al op. We waren de eersten op het parkeerterrein.

Toen we bij de poort aan kwamen, bleken er al wat mensen te staan die blijkbaar met de bus daar naar toe gekomen waren. Even na 8 uur mochten we het park in en niet veel later zaten we aan een lekker ontbijtje. Op zich kennen wij in Nederland de characters van Playhouse Disney en de Little Einsteins niet, maar dat maakte voor de kids niet zoveel uit. We hadden deze vroege reservering eigenlijk gemaakt om om stipt 9.00 uur het park in te kunnen.

Nadat we onze buikjes rond gegeten hadden, nou ja Lex en ik dan want de kids eten nog steeds bar slecht, stonden we om iets voor 9 uur weer buiten. Toen ik nog eens op de rekening keek, viel mij op dat een character breakfast bij Hollywood & Vine blijkbaar duurder is dan een character lunch in Crystal Palace. Vreemd eigenlijk, want het buffet in Crystal Palace is veel uitgebreider en de characters leuker. Maar dat laatste is een persoonlijke mening.

Hoe dan ook om stipt 9.00 uur konden we door lopen naar de grote hoed van Mickey. Daar stonden Stitch, Donald en Minnie & Daisy al klaar om iedereen welkom te heten en om handtekeningen uit te delen. Natuurlijk DE kans om op de foto te gaan met deze Disney Characters. Na deze meet & greet wilden we door naar the Little Mermaid, maar daar liepen we net de 1^e show mis. Maar we waren nog wel op tijd voor Playhouse Disney live on stage, dus hup even oversteken en daar naar binnen. Sinds een paar maanden wordt hier een nieuwe show opgevoerd en voor de kids is het een leuke show. Mama had echter wat moeite om haar aandacht er bij te houden (lees oogjes open te houden). Het was wel een erg kort nachtje geweest.

Na Playhouse Disney zijn we naar the Little Mermaid gegaan. Daarna zijn Lex en de kids nog naar Woody & Buzz gegaan om daar even hallo te zeggen en natuurlijk even snel een foto te maken. Ik ben ondertussen lekker op een bankje in de schaduw gaan zitten. Het is net 10.30 uur geweest en het is nu al warm. Daarnaast ben ik moe. En dan "moeten" we strakjes ook nog de hele World Showcase in Epcot gaan doen. Hoe ga ik dat vol houden ? De kids zijn ook niet echt vrolijk en  Lex voelt zich ook niet helemaal fit. Zijn stem laat het afweten. Kortom algehele malaise in het gezin.

Rond half 12 hebben we de Studios achter ons gelaten en zijn we toch naar Epcot gereden. Al snel kwamen we eigenlijk alle 4 tot de conclusie dat een middagje aan het zwembad misschien een beter plan was. Tegen 2 uur waren we thuis en zijn Lex en Merel vertrokken naar het zwembad. Fleming had even zijn bokkenpruik op dus die heb ik even af laten koelen. Kon ik ondertussen mooi nog een wasje draaien. En half uurtje later zijn ook Fleming en ik naar het zwembad vertrokken.

Lex en ik hadden al afgesproken dat we vroeg zouden gaan eten en dat de kids om uiterlijk 19.00 uur naar bed zouden gaan. Even een lange nacht maken. Morgen zal het immers ook weer een lange dag worden.

Rond een uurtje of 5 zijn we naar Bahama Breeze gereden. Ik weet niet waarom we daar nog nooit zijn geweest, maar dat hadden we jaren eerder moeten doen. Je kunt er ontzettend lekker (en veel) eten en ze serveren er de heerlijkste drankjes. Het was de lekkerste maaltijd die ik tijdens deze vakantie heb gegeten en nog betaalbaar ook ! Dit restaurant houden we er zeker in.

Tijdens het eten zegt Merel ineens:"Mama bij wie eten we nu ?" "Hoe bedoel je Merel ?" "Nou, bij wie eten we nu ?" "Merel het heet hier Bahama Breeze, maar wat bedoel je eigenlijk ?" En ineens had ik het door; "Merel denk je dat er zo meteen Disney Character komen ? Bedoel je dat ?" "Ja mama, bij wie eten we ?" Ons meiske is inmiddels zo gewend dat er tijdens het eten  Disney figuren aan tafel komen dat ze zich af vroeg wie ze nu zou gaan zien

Tegen half 7 waren we al weer thuis en zijn de kids linea recta naar hun bedje vertrokken. Lex is niet veel later op de bank in slaap gevallen en ik heb nog even wat zitten kletsen met de buren. Tegen een uurtje of 8 was het helemaal rustig in het appartement en ben ik achter de computer gedoken. Ik had me voorgenomen om niet te laat naar bed te gaan, maar ja als ik dan eenmaal aan mijn web-log bezig ben, dan wil ik het ook afmaken ook.

Ach morgen heeft de wekker een dagje vrij, dus we kunnen lekker uitslapen.

Dag 13 van onze springbreak stond oorspronkelijk op de planning als een relatief rustige dag. Nou van die rust was weinig te bekennen, maar het was wel een ontzettend leuke dag !

De dag begon, zoals gebruikelijk, met een wekker die ons even na 6.00 uur wakker probeerde te maken. De wekker slaagde niet helemaal in zijn missie, maar uiteindelijk kwam er om kwart voor 7 wat leven in de brouwerij. Nou ja leven....... Fleming was natuurlijk niet wakker te krijgen want die had de avond er voor flink lopen spoken. Maar na wat aandringen en wat bijsturen hier en daar lukte het ons dan toch om om 8.30 uur in de auto te zitten. Pfff, koffie ! Gelukkig komen we langs de Starbucks, dus dat was snel geregeld.

Nadat we de auto geparkeerd hadden op de parkeerplaats van Magic Kingdom snel door naar de monorail. Lex zei nog: "zullen we het bootje nemen ?" Maar nee, ik dacht dat de monorail sneller zou gaan. Ja mis dus want bij de monorail aangekomen besloten ze dat de trein die klaar stond om ons naar Magic Kingdom te brengen nu ineens naar Epcot moest. Welke idioot verzint zo iets op het drukste tijdstip van de dag ? Maar niet getreurd, uiteindelijk liepen we iets na 9 uur Magic Kingdom binnen.

Ons plan om eerst Peter Pan te doen en daarna fastpasses te halen voor Splah Mountain lukte niet meer want we moesten absoluut om 9.45 uur terug zijn bij de ingang om ons te melden voor de Family Tour. Fleming en ik zijn lekker bij City Hall op een bankje gaan zitten om verder wakker te worden. Lex en Merel zijn saampjes de fastpasses (wonderkaartjes zoals wij ze noemen) voor Splash gaan halen.

Om iets na 10 uur ging de Family Tour van start. We moesten allemaal verzamelen in het tuintje naast City Hall en daar kwam een dame van Guest Relations. Ze vertelde ons dat ze een telefoontje van Mickey had gehad met de boodschap dat Magic Kingdom in gevaar was. Mickey had haar gevraagd om samen met 20 gasten hem te helpen dit probleem op te lossen. Peter Pan had namelijk de 1^e haak van Kapitein Haak gestolen en Kapitein Haak was zo boos geworden dat hij Mickey had gebeld met de boodschap: "Als ik voor 12.00 uur mijn 1^e haak niet terug heb, dan stuur ik al mijn piraten naar Magic Kingdom en jaag ik iedereen weg." Kortom, snel op zoek naar de 1^e haak van Haak dus.

Peter Pan had voor ons wel een 11-tal aanwijzingen / opdrachten achter gelaten en als we die allemaal zouden opvolgen, zouden we misschien de 1^e haak van Haak vinden. Mickey had er wel bij verteld dat dit een geheime opdracht was, dus we mochten niet al te veel opvallen. Daarom konden we geen pixie dust gebruiken om over het park te vliegen. Maar hij had wel Mickey dust voor ons geregeld. Mickey dust zorgt er voor dat alle volwassenen weer terug gaan naar hun kindertijd en dat ze zich weer 12 jaar voelen. Snel aan de slag dus want we hadden niet veel tijd.

Ik ga niet alles vertellen over de opdrachten, maar geloof me, het is een hele leuke tour door 5 van de landen van Magic Kingdom. Het was maar goed dat we Mickey dust hadden gekregen, want we werden echt geacht om ons als kind te gedragen

Aan het eind van de tour kwamen we op een beschutte plaats waar ineens Peter Pan en Wendy tevoorschijn kwamen. We vertelden Peter dat we alle opdrachten hadden gedaan, maar de haak was nog steeds niet gevonden. Peter adviseerde ons om maar eens in de bosjes te zoeken. Nou, mooi geen haak te vinden. En ineens viel mijn oog op een hele mooie haak die aan de buggy van 1 van de kindjes hing. De haak was dus al die tijd al bij ons in de groep geweest Eind goed, al goed. De haak was gevonden, en Magic Kingdom was gered.

Daarna mochten we allemaal nog op de foto met Peter Pan en Wendy en kregen we per familie nog een certificaat als bewijs dat we de 1^e haak van Kapitein Haak hadden gevonden.

Samenvattend een hele leuke tour waarbij je echt even moet vergeten dat je volwassen bent. Je komt op plaatsen die je normaal gewoon voorbij loopt. Echt een aanrader om in een kleine 2 uur Magic Kingdom eens anders te beleven.

Na de tour was het tijd om wat te drinken. Want door al dat gezoek hadden we flink dorst gekregen. Nadat we lekker wat hadden gedronken, was het al weer tijd voor onze volgende afspraak. We hadden namelijk afgesproken met Marjolein en haar gezin en met Nancy en haar gezin. Dit zijn 2 meiden die ik via een forum ken en alle 3 hebben we 1 grote passie; (shoppen in) Orlando. En laten we nu alle 3 tegelijk in Orlando zijn......... Dus vandaag was de dag dat we met onze gezinnen hadden afgesproken in Magic Kingdom.

Nadat we elkaar gevonden hadden, moest er natuurlijk eerst bijgekletst worden. Maar we waren niet in MK om alleen maar te kletsen, we zouden ook met z'n allen in Splash Mountain gaan. Nancy vind zichzelf niet zo'n waaghals dus die zou wel van een afstand kijken hoe wij nat werden. Merel en Eva durfden ook niet in Splash, dus die bleven Nancy gezelschap houden. Na wat gesjoemel met de fastpasses, we kwamen er 1 te kort, lukte het ons toch om met z'n 9-en in 1 bootje Splash in te gaan. En nat werden we !

Na Splash gingen Nancy en haar gezin door naar 1 van de waterparken en zijn wij met Lein en haar gezin eerst onze knorrende maagjes maar eens gaan verzorgen. We hebben heerlijk gegeten bij Columbia Harbor en de kids hadden de grootste lol met elkaar. Zo konden de volwassenen ook nog lekker verder kletsen.

Nadat we gegeten hadden zijn we met z'n allen nog naar Buzz Lightyear gegaan. Dit keer de kids bij elkaar. En de papa's en mama's ook bij elkaar. Ik zat bij Lex en natuurlijk wilde ik sturen. Dat vond Lex niet zo leuk want ineens haalde hij veel minder punten dan normaal

Na Buzz zijn ook Lein en haar gezin vertrokken naar het waterpark en zijn Lex, de kids en ik nog even in Magic Kingdom gebleven. Merel wilde graag nog een keertje in TTA en Fleming wilde graag nog een keertje in Astro Orbiter. Dus splitsen we de groep op en ben ik met Merel  in TTA gegaan. Toen we daar uit kwamen, stonden Lex en Fleming net klaar om de lift van Astro Orbiter in te gaan. In de raket kun je met 3 personen, dus hup Merel ook snel er bij.

Tja en dat was achteraf gezien misschien niet zo slim. Blijkbaar is Merel toen ze bij de raket aan kwamen in de stress geraakt omdat ze niet mocht sturen (lees de raket op en neer laten gaan). Daar was ze zo boos over dat ze een hele rit heeft zitten huilen. We hebben het de rest van de dag moeten aanhoren dat het niet eerlijk was dat Fleming mocht sturen ! Het is de rest van de dag ook niet goed meer gekomen tussen Merel & Fleming. Iedere keer greep ze terug naar het feit dat het allemaal niet eerlijk was. Dag Merel !

Goed, toch nog maar even naar de Peter Pan Flight en ook nog een keer naar Philharmagic. Hopelijk zou het humeur van ons meiske daar wat van opklaren. Inmiddels was het bijna 4 uur, dus tijd om even een verfrissende duik te nemen in het zwembad bij het appartement. Maar niet al te lang, want om 18.00 uur hadden we met z'n allen afgesproken bij de Earl of Sandwich in Downtown Disney.

Na een heerlijke sandwich zijn de meiden nog even de grote Disney winkel ingedoken om toch nog even samen te shoppen. Maar ja, wie gaat er nou shoppen zonder geld en/of credit card op zak. Zowel Lein als ik hadden, geheel onbedoeld, onze portemonnee bij onze mannetjes achter gelaten. Mmmmm, das ook niet leuk; shoppen zonder iets te kopen.

Ondertussen was het al een uurtje of 8 geworden. Lein, GJ en de kids wilden nog even gaan midget-golfen bij de baan die voor ons appartementencomplex ligt en of we zin hadden om mee te gaan. Ach waarom ook niet. Dus zo gezegd, zo gedaan.

Gedurende de dag hadden we al te horen gekregen dat de villa waar Lein en haar gezin in zaten op z'n zachts gezegd een beetje tegen viel. Nou dan combineren we het midget-golfen toch met een drankje bij ons in het appartement ? Dan konden ze meteen, wellicht voor een volgende keer, zien hoe dat er uit zag. Maar eerst midget-golfen.

De 4 kids speelden tegen elkaar en de 4 volwassenen ook. Op een gegeven moment zijn we bij Merel en Fleming maar opgehouden met tellen, want het wilde allemaal niet echt lukken. De vermoeidheid begon parten te spelen en de ruzie tussen broer en zus was nog steeds niet echt bijgelegd. Dus na de 9^de hole zijn wij gestopt en alvast naar ons appartement gegaan. Lein, GJ en de kids zijn nog even door gegaan en waren een klein half uurtje later bij ons.

Natuurlijk eerst een rondleiding door het appartement en een kwartiertje later zijn Lein en GJ vertrokken naar de receptie om eens te informeren. De kids zaten heel lief op de bank met de Ninendo DS van Daan en Eva te spelen, dus die lieten we maar even hun gang gaan. Een kwartiertje later hoorde Lex ineens gestommel op het balkon naast ons. Ja hoor,  hadden we ineens Nederlandse buren

Hup Daan & Eva naar bed, ik de laptop mee naar de buren, Lex onze kids naar bed gedaan en Lein en GJ naar de villa om in te pakken en de spullen te verhuizen. Ach, blijkbaar zijn wij niet de enigen die tijdens een vakantie ineens van locatie switchen  Om een uurtje of 1 waren ze al weer terug en kwam er een einde aan een lange, beetje chaotische, maar een ook een reuze gezellige dag.

Vanochtend werden we om 6.15 uur gewekt in "ons" nieuwe huisje. Dit keer niet door Stitch, maar gewoon door de wekker. En oh wat een zaligheid al die ruimte om ons heen. We zijn nog even lekker blijven liggen, maar daarna was het toch echt tijd om op te staan want we wilden rope drop halen in Magic Kingdom.

Rond 8.15 uur reden we weg en stopten we eerst bij de drive thru van Starbucks. Als je de parkeerplaats van Blue Heron verlaat rijd je zo bij Starbucks "binnen". Had ik jullie al verteld dat we een kleine verslaving voor de Starbucks koffie aan het ontwikkelen zijn ?

Rond half 9 reden we de parkeerplaats van Magic Kingdom op. Ook dit keer hoefden we niet de $ 11,- te betalen omdat ik een annual passholder ben. En die hoeven geen parkeergeld te betalen  We konden op de eerste rij (Pluto 11) parkeren en hadden even het idee dat het niet zo druk was. Niets was echter minder waar, want toen we bij de toegangspoortjes aan kwamen konden we er al niet eens meer door, zo veel mensen stonden er. Dus hebben we de openingsshow van een afstandje bekeken en laat je daar nou net een beter zicht hebben.

Nadat het park officieel geopend was, zijn we meteen naar Tomorrowland gelopen. Natuurlijk hebben we eerst fastpasses voor Buzz Lightyear gehaald en meteen maar een keer Buzz gedaan. Daarna snel door naar Indy Speedway. Dit is, op Dombo na, de atrractie waarbij de wachtrij het snelst heel lang wordt. Toen we bij Indy aan kwamen, 9.20 uur, stond er al een wachtrij van 10 minuten. Toen we Indy verlieten was die wachtrij inmiddels opgelopen tot 20 minuten. Dit om aan te geven hoe snel dat kan gaan bij een populaire attractie.

Na Indy zijn we ingechecked bij de Tomorrowland Transit Authority (TTA). Dit is een soort treintje dat door een aantal attractie in Tomorrowland heen rijdt. Met name Merel was helemaal weg van deze attractie en omdat het nog niet druk was bij TTA mochten Merel en ik blijven zitten voor nog ene rondje. Lex en Fleming zijn wel uitgestapt en naar Astro Orbiter gegaan; een soort Dombo maar dan met raketten.

Nadat we allemaal weer bij elkaar waren, het was inmiddels 10.00 uur, zijn we naar de carousel of life gegaan. Een beetje oubollige attractie, maar wel leuk om gewoon te zien. En je zit binnen, wat met de snel oplopende temperaturen absoluut een verademing is.

Na de carousel of life door naar een voor ons nieuwe attractie; de Laughing Floor. Een attractie gebaseerd op de film Monsters inc. Vlak voor de vakantie had ik deze film gekocht en hij behoort inmiddels tot 1 van de Disney favorieten van de kids. De Laughing Floor is een soort comedy show waarbij het de uitdaging voor de monsters is om zo veel mogelijk mensen aan het lachen te krijgen. Lachen levert immers energie op; energie die ze nodig hebben om te overleven. Een erg leuke show, met name voor volwassenen want er zit best humor in waar je even over na moet denken. Maar niet getreurd, hij is ook leuk voor de little humans onder ons, want die zien heel veel characters uit de film voorbij komen.

Inmiddels was het net 11 uur geweest. Om 11.30 uur hadden we een lunch date met Pooh en zijn vrienden staan, dus we hadden nog wel even tijd om de fastpasses voor Buzz Lightyear te gebruiken. En bommer, ik ben verslagen door Lex. Hij had het maximaal te behalen aantal punten; 999.999. Tja geen wonder als de ride stil valt en je precies voor je neus een schietschijf hebt die 100.000 punten per keer dat je hem raakt oplevert

Hup snel door naar Christal Palace voor de lunch. Nadat we een kwartiertje gewacht hadden, werden we naar ons tafeltje gebracht. We hebben heerlijk gegeten en de kids hebben weer heerlijk lopen dollen met Tigger. Natuurlijk waren ook Pooh, Piglet en Eyore er. Een leuk character diner en lekker gegeten en dan denk ik vooral terug aan de overheerlijke chocolade toetjes. Mmmmm, dat was erg lekker.

Het was rond een uurtje of 1 toen we weer buiten stonden. Pfff, wat is het warm vandaag. Later die dag heb ik op internet gekeken hoe warm het was geweest en rond een uurtje of 1 waren we de 30 graden al voorbij. Dus snel op zoek naar verkoeling; de Pirates of the Caribbean. Onderweg daar naar toe hebben we eerst fastpasses gehaald voor Jungle Cruise.

Fleming wilde, ondanks zijn ver gaande aanbidding van piraten, niet in de Pirates. Na een kort vraag en antwoord spelletje kwamen we er achter dat hij bang was om nat te worden. Mind you, we hebben het hier over een pieter peuterig kleine val waarbij er nauwelijks water op spat. Maar omdat we de vorige keer op de voorste rij van de boot zaten, had ik wat van die spatten op me gekregen en daar liep Fleming zich nu over op te winden. Ach laten we het er op houden dat hij gewoon even zin had om dwars te doen

Na de ride kwamen we, zoals na bijna elke attractie, vol automatisch in het bijbehorende winkeltje terecht. Ach laten we meteen maar even voor een piratenpak voor Fleming kijken voor aanstaande vrijdag. En jawel hoor, daar hing het een echt Captain Hook pak. Ja dat was natuurlijk niet lang dubben. En jawel hoor, daar liet ons Mereltje even flink van zich horen. Want het was toch niet eerlijk dat Fleming een pak kreeg en nu wilde zij meteen, vandaag en wel nu een prinsessenjurk. Hoe bedoelt u verwende kindjes .............

Tja en toen moest mama de verrassing verklappen. Aanstaande vrijdag hebben we namelijk een afspraak voor Merel staan in de Bibbidi Bobbidi Boutique. En dan niet zo maar een afspraak, nee the whole works, dus inclusief een echte prinsessenjurk. Mmmm, en toch bleef het niet eerlijk dat Fleming nu al zijn pak had en zij haar jurk nog niet. Toen ik haar vertelde dat vrijdag ook haar nageltjes gelakt worden, was het ineens goed. Ach ik zal sommige kinderlogica wel nooit begrijpen

Goed, toen we dit debacle achter ons hadden gelaten, konden we eindelijk de piratenwinkel verlaten. Pfffff is het nog geen 13 mei ? Dan kunnen ze weer naar school !

Omdat onze return time voor Jungle Cruise pas om 15.20 uur was, hadden we nog wat tijd te overbruggen. We wilden sowieso de parade zien. Maar wat om de tijd tot 3 uur door te komen ? Inmiddels was het zo warm buiten dat je met plezier binnen wilde zitten. He, The Enchanted Tiki Room, under new management hadden we nog niet gezien dit jaar. Hup naar binnen met z'n allen ! Blijkbaar hadden meer mensen dezelfde gedachte want de zaal zat rammetje vol. Zo ook bij de volgende attractie; Country Bear Jambory. Ook hier zat de zaal helemaal vol. Maar het was er heerlijk koel en de beren vinden we altijd leuk. Dus 2 vliegen in 1 klap.

Toen was het toch echt tijd om een plaatsje te gaan zoeken voor de parade. Met een grote beker cola in onze hand om het nodige vocht binnen te krijgen, hebben we voor het eerst de Disney's Dreams Come True Parade helemaal gezien. Vorig jaar hadden we in het voorbij gaan wel wat stukjes mee gekregen, maar nu hebben we hem ook op film vast kunnen leggen. Altijd leuk om strakjes thuis, op een regenachtige zondagmiddag de beelden van een zon overgoten Disney World te zien

Na de parade zijn we snel richting de Jungle Cruise gelopen en ook daar hebben we weer heerlijk gelachen om de grappen van de skipper. Voor de kids zijn de dieren het leukst tijdens deze attractie, maar de volwassenen zijn vaak meer bezig met de (soms vreselijk flauwe) grappen van de skipper.

Inmiddels liep het tegen 4 uur, dus eigenlijk wel een beetje tijd om het park te verlaten. Maar niet voordat we nog 1 keer bij Buzz langs waren geweest. Jullie hebben zeker wel een idee wat 1 van de favoriete attracties is bij ons in het gezin

Daarna was het toch echt de hoogste tijd om naar huis te gaan. De kids zijn tijdens het korte ritje in slaap gevallen. Niet gek na zo'n drukke dag natuurlijk. Op weg naar het appartement zijn we nog even bij de supermarkt gestopt voor wat boodschapjes.

In het appartement aangekomen, is Fleming meteen met zijn Lego aan de slag gegaan. Het piratenpak hadden we heel wijselijk in de auto laten liggen... Merel en ik zijn nog even wezen zwemmen. Daarna snel een broodje en een toetje gegeten en om 19.00 uur naar bed met die spoken. En toen was het even tijd voor papa & mama om in alle rust een biertje / wijntje te drinken. Dit alles onder het genot van een sigaretje in de zon op ons balkon aan de voorkant van het appartement. Wat kan het leven toch heerlijk zijn !

Helaas had Fleming het niet helemaal door dat papa & mama even wat rust wilden. Meneertje was natuurlijk door zijn dutje in de auto over zijn ergste vermoeidheid heen. Hij heeft een hele avond aandacht lopen trekken en uiteindelijk is hij om een uurtje of 11 bij papa in bed in slaap gevallen. Ach ik was toch druk bezig met de tripreports, dus toe maar dan.

Rond een uurtje of 2 heb ik Fleming over gelegd naar zijn eigen bed en kon ook ik naar dromenland vertrekken. Wat een heelrijke dag was het weer !

De dag begon vandaag erg mistig. En dan heb ik het niet alleen over het weer, maar ook over de sfeer binnen ons gezin. De zon was in geen velden of wegen te bekennen om 7 uur vanochtend, zowel buiten als in kamer 5013 niet. Fleming is de laatste paar dagen erg opstandig en ontzettend met zijn eigen dingen bezig. Aan de ene kant welk begrijpelijk voor een manneke van 4, hij doet ook zo veel indrukken op, maar dit gedrag werkt met name bij mama erg op haar zenuwen. Geen goede start van de dag dus

Het plan was om vandaag rond een uurtje of 10 richting Epcot te gaan. Uiteindelijk zijn we wel in Epcot beland, maar niet om 10 uur 's morgens. We hebben een poging gewaagd, maar zijn nooit verder gekomen dan de lobby van het hotel. Zoals gezegd, onze Benjamin en mama werken elkaar verschrikkelijk op de zenuwen en ondanks alle goede voornemens, heb ik het even helemaal gehad met alles en iedereen. En daar reageert Fleming natuurlijk ook weer op.  

De voor mij helaas zo bekende vakantie dip is in alle hevigheid aanwezig. Ik erger me aan housekeeping, ik erger me aan de drukte in het hotel, ik erger me aan de drukte in de parken. Wat doe ik in hemelsnaam hier ? This is supposed to be the happiest place on earth ! Ik ben ruim een half jaar bezig geweest met het plannen van deze vakantie. Avonden, nachten heb ik internet afgestruind om zo veel mogelijk informatie te vinden en die stomme tourguide kan wat mij betreft ook de pot op met z'n adviezen. Geef mijn portie maar aan Vickey, ik wil weg hier

Lex stelt voor om de kids in de auto te laden en een stuk te gaan rijden. Even weg van alle drukte. Even ter info; het is inmiddels bijna half 12 en nog geen housekeeping op onze verdieping te zien, maar dat ter zijde. Al rijdend komen we op bekend terrein; Lake Buena Vista en ik laat uit m'n mond vallen dat ik spijt heb dat ik niet gewoon Blue Heron heb geboekt. Lex stelt voor om te informeren of er een condo vrij is voor de komende 6 nachten. En jawel hoor, er was een appartement vrij. In no time hadden we besloten om afscheid te nemen van Wilderness Lodge en de rest van de vakantie door te brengen in een 3 kamer appartement in een rustig gebouw. Pffff wat een opluchting toen dat besluit was genomen en wat was ik blij dat ik 2 dagen ervoor nee had gezegd tegen een armband

Snel terug naar Wilderness Lodge om in te pakken en uit te checken. In 1 uur en 10 minuten was alles ingepakt en kon de puzzel beginnen om alles in de auto te krijgen. Maar ook dat lukte. Nu nog uitchecken en zorgen dat we in ieder geval het 2^e gedeelte van de boeking (de laatste 2 dagen van onze vakantie) volledig terug kregen. Dat was geen enkel probleem en daarnaast kregen we ook de kamerhuur van de andere 4 dagen nog terug. Alleen ons diningplan schoot er bij in. Nou, als dat het ergste is. Al met al toch een soepele afhandeling van onze annulering. Kijk, er zijn best mensen bij Disney die wel aan hun gasten denken.

De mevrouw die ons uit checkte vroeg natuurlijk wel waarom we eerder dan gepland vertrokken. Toen ik het verhaal een beetje netjes probeerde in te leiden door eerst iets positiefs te noemen; dat we het een schitterend hotel vonden, waarvan geen woord gelogen is, zei ze al na een paar zinnen:"Let me guess; housekeping ?" Het blijkt dat we niet de eerste gasten zijn die zijn vertrokken om deze reden

Ik kreeg zelfs het (e-mail)adres van headquarters van Disney met de vraag om daar alsjeblieft mijn verhaal te doen. Blijkbaar hebben de hotels en de parken niets te vertellen, maar worden alle beslissingen bij Disney gemaakt op basis van de directe response van gasten die ze binnen krijgen op het hoofdkantoor. Ik weet niet wat er waar is van dit verhaal, maar het kan natuurlijk nooit kwaad om er strakjes in Nederland 1 e-mailtje aan te wijden. Ach misschien leren ze dit verhaal ook wel tijdens hun training, maar het klonk wel oprecht.

Goed, dag Disney, hallo Blue Heron. Toen we in ons ruime appartement aan kwamen, heeft Lex de kids snel in bad gedaan en heb ik ondertussen 2 koffers uitgepakt. Daarna zijn we snel in de auto gesprongen om alsnog naar Epcot te gaan. We hadden immers een reservering bij Teppan Edo staan en Merel had het al een paar weken over het eten met stokjes. Ons Disney Diningplan was nog tot 12.00 uur 's nachts geldig, dus waarom er geen gebruik van maken ?

Om exact 18.00 uur schoven we met 4 andere gasten aan een tafel bij Teppan Edo aan. Voor de lezers die zich af vragen waar dit over gaat; Teppan Edo is een Japans restaurant in Epcot waar het eten aan je tafel bereid wordt. En jawel hoor, Merel kreeg haar kans om met stokjes te eten. En het lukte haar nog ook. Oké, de stokjes waren met een elastiekje aan elkaar gebonden, maar dan nog. De rest van de gasten had ook aan elkaar gebonden stokjes. Op Lex na want die kan echt met stokjes eten.

We hebben genoten van hoe de kok ons eten klaar maakte, we hebben heerlijk gegeten en genoten van onze 2 spookjes. Want niet alleen Merel at haar rijst met stokjes, ook Fleming liet zich niet kennen.

Na het eten zijn we naar "Amerika" gelopen in de World Showcase. Oorspronkelijk waren we van plan om vandaag alle landen in World Showcase aan te doen en dan op de kindvriendelijke manier, dus in elk land een stop in het kidcot station. In het eerste land waar gestopt wordt mogen de kinderen een masker kleuren en verdienen ze hun eerste aandenken dat aan het masker wordt gehangen. In elk volgend land krijgen ze een aandenken en als je dan alle landen gehad hebt, heb je een heel mooi versierd masker. In "Amerika" hebben Merel & Fleming hun masker gemaakt. Ik had snel in de shop 2 Epcot paspoorten gekocht. Naast het krijgen van een versiering in een land, kunnen ze op deze manier ook stempels van de landen verzamelen. En trots dat ze waren op hun paspoorten

Na Amerika zijn we even terug gelopen naar het kidcot station in Japan. In dat land waren we immers al geweest om te eten, dus dat verdiende een stempel in het paspoort en een aandenken. In Japan werd door een mevrouw hun naam in het Japans op hun maskers geschreven en in hun paspoorten schreef de mevrouw, wederom in het Japans:"Welkom to Japan."  Een leuk voorproefje van hoe je de World Showcase met kids kunt doen. Lex en ik hadden inmiddels al besloten om aanstaande donderdag terug te gaan naar Epcot en dan de rest van de World Showcase en Soarin'en Test Track te doen.

Ondertussen werd het al tijd om een plaatsje te zoeken voor Illuminations; de vuurwerkshow van Epcot. Terwijl Lex en Merel een plekje bezet hielden, zijn Fleming en ik even snel naar Frankrijk gelopen om daar nog wat "snack punten" van ons Diningplan te verzilveren. We hebben 4 over heerlijke eclairs gehaald en ook nog 4 echte Franse chocolade broodjes. Kijk, het ontbijt voor de volgende dag was al weer binnen

Om 21.00 uur was het tijd voor de schitterende vuurwerkshow; Illuminations, reflections of earth. Dit was voor mij een mooie kans om mijn nieuwe 70-300 lens eens goed uit te testen. Ik kan het gewoon niet laten. Als ik iets moois zie, moet ik het gewoon op de digitale beeldplaat vastleggen.

Na Illuminations was het tijd om richting ons (nieuwe) huisje te gaan. Voordat we de parkeerplaats af waren, sliepen Merel & Fleming al. Natuurlijk niet gek na zo'n lange dag.

Het voordeel van Blue Heron is dat we hier onbeperkt internet toegang hebben. Iets waar we in Wilderness Lodge ook wat problemen mee hadden. Dus nadat de kids op bed lagen eerst snel de rest van de koffers uitgepakt en toen de computer aan. De hoogste tijd om de trouwe lezers bij te praten over de laatste dagen.

Ik heb het tot een uurtje of 2 vol weten te houden, maar toen viel ik zowat in slaap achter de laptop. Maar al met al toch 3 dagen van mijn tripreport kunnen schrijven. Tijd om te gaan slapen. Het was een lange, emotionele dag waarin een groot, maar ook goed besluit is genomen.

Voordat er onduidelijkheden over zouden kunnen ontstaan. Wij hebben ontzettend genoten van Wilderness Lodge, maar wij denken dat je maximaal een week in een Disney hotel moet doorbrengen. Na een week begin je door de magie heen te prikken en dan besef je je ineens dat je wel heel veel centjes betaald voor een hotel met de naam Disney er op.

We zijn al weer bij dag 10 van onze Springbreak aanbeland. Het is zondag en traditioneel is dat onze Animal Kingdom dag. Onze tourguide, jullie weten wel, Mike, was het maar gedeeltelijk met ons eens. Alhoewel het nog steeds een groene dag was, voorspelde hij met name in de ochtend toch enige drukte in dit park. Helaas voor ons had hij gelijk. Maar laten we niet op de zaken vooruit lopen, laat ik gewoon vertellen over deze dag.

De wekker stond op 6 uur zodat we rustig wakker konden worden. In huize Tinnetam moet er 's morgens niet te veel druk op staan. Dit in verband met wat latente ochtendhumeurtjes van de 4 gezinsleden. Dus de wekker vroeg af laten gaan en heel rustig aan gedaan. Dan breekt het lijntje tenminste niet.

Rond een uurtje of half 9 reden we het parkeerterrein van Animal Kingdom op. Oeps, we zouden zeker niet de enigen in het park zijn vandaag. Het stond al weer rijen dik voor de toegangspoortjes, dus snel door het winkeltje van Rainforest Café naar de andere ingang.

Dit keer mochten wij eerder naar binnen dan de rest van de meute, dus stonden we vooraan bij rope drop. Om exact 9 uur viel het touw weer en deden we ons best om heel snel uit de drukte te komen. We vertrokken richting Dinoland en onderweg kwamen we Tigger, Pooh, Eyore & Piglet tegen. Dus even tijd voor een paar foto's want we waren de eersten in dit gedeelte van het park.

Daarna, zoals bijna gebruikelijk, een rondje met de Triceratop Spin en ondanks dat de kids er niet in wilden, zijn we toch naar Dinosaur gegaan. Daar hebben we de parent swap gedaan; 1 van de ouders in de attractie en de andere ouder bij de kids en daarna visa versa. Deze manier is wel tijdrovend, maar we wilden de kids deze attractie niet aan doen; dit in tegenstelling tot sommige ouders. Ik zat naast een meiske van 4 jaar en dat kind heeft een hele rit zitten bibberen en weg gedoken gezeten. Ik vraag me wel eens af wat sommige ouders bezield. Toegegeven, ook wij hebben onze kids al aan wat heftigere attracties blootgesteld deze vakantie, maar we weten echt de grens wel.

Hoe dan ook, toen Lex in Dinosaur was, ben ik met de kids door het winkeltje gelopen. En natuurlijk kwam ik weer iets tegen wat ik gewoon MOEST kopen; een cd met park muziek. Als we strakjes thuis zijn, ga ik weer een foto dvd maken van deze vakantie. Ik zet daar dan Disney muziek onder. Nou was ik vorig jaar al op zoek naar de muziek die je in de parken hoort, maar zonder geluk. Dus toen ik deze cd zag liggen, kon ik hem gewoon niet laten liggen.

Nadat we Dinosaur achter ons hadden gelaten, zijn we langzaam richting Camp Minnie Mickey gelopen voor The Festival of the Lion King. En jawel het is me gelukt..............Ik heb de show gewoon gekeken zonder ook maar 1 foto te maken. Voorgaande jaren zat ik als een volleerde Japanner klaar met mijn camera om er vervolgens achter te komen dat het gewoon moeilijk foto's maken is in dat theater. Dit jaar zijn zowel de video- als de fotocamera in de tas gebleven. Om met de woorden van Lex te spreken; "Als je videobeelden van de show wil, dan pak je de beelden van voorgaande jaren maar."

Nadat we hadden genoten van de Lion King was het de hoogste tijd om even op bezoek te gaan bij Mickey, Goofy & Donald. Minnie was even koffie leuten (lees: de rij was te lang)

So far so good, weinig tot geen last van de drukte. Maar toen begon de ellende. Inmiddels hadden we allemaal honger, het begon flink warm te worden, we liepen te zweten en de (latente) ochtendhumeurtjes die we met zorg hadden voorkomen, begonnen toch hun kop op te steken. Goed, iedereen een beeld bij de sfeer in de groep ? Duik dan de drukte maar eens in op zoek naar een (fatsoenlijke) counterservice, waar je a. niet in de zon hoeft te staan wachten en b.waar het niet al te druk is. Ja dat gaat dus niet lukken.

Achteraf gezien had ik gewoon voor de lunch een reservering voor een table seated restaurant moeten maken, maar dat is achteraf gepraat. Daar hadden we nu niets aan. Op de een of andere manier hebben wij altijd moeite om in Animal Kingdom aan eten te komen.

Goed, om een lang verhaal iets korter te maken, om half 1 zijn we, zonder te hebben gegeten, vertrokken naar het hotel. De hoogste tijd voor een snelle hap in het hotel en een break / dutje.

Maar helaas, dat dutje zat er niet in. Toen we namelijk in onze kamer aan kwamen, was het kamermeisje nog niet geweest. Ik wilde niet het risico lopen dat de kamer weer niet gedaan werd omdat we lagen te pitten, dus besloten we dat Lex en de kids lekker naar het zwembad zouden gaan en ik zou ondertussen wat wasjes doen en wat spulletjes opruimen.

Uiteindelijk is onze kamer rond een uurtje of 4 pas gedaan. Ik ben bewust maar uit de buurt gebleven, want ik was bang dat ik mijn mond niet kon houden tegen het kamermeisje. Wel heb ik, op aanraden van een ander kamermeisje,  housekeeping gebeld met het verzoek of onze kamer voortaan voor 12.00 uur gedaan zou kunnen worden. Dit in verband met onze middagbreaks. Daar was alle begrip voor, maar de dag erna zouden we er achter komen dat ons kamermeisje er niet zo veel begrip voor had.

Hoe dan ook, we wilden ons humeur er niet (nog verder) door laten verpesten, dus hup onder de douche, schone kleren aan en door naar Animal Kingdom Lodge voor een diner bij Jiko. Dit is een redelijk chique restaurant waar Zuid-Afrikaanse gerechten worden geserveerd. Voor mij hoeft dat allemaal niet, maar ik ben niet de enige die vakantie heeft, toch ? Lex houdt hier namelijk wel van dus zetten de kids en ik onze beste beentje voor en gaan we met papa mee naar Jiko.

Zoals gezegd, ik houd niet zo van die speciale gerechten en eigenlijk vond ik het niet zo lekker. Maar ik geloof dat ik absoluut niet representatief ben in dit geval. En over de kids zal ik maar niet spreken. Dat zijn nog moeilijkere eters dan mama 

Lex had gekozen voor "taste of Africa"; verschillende Zuid-Afrikaanse hapjes. Erg lekker volgens onze kenner. En als hoofdgerecht had hij "shrimp-curry" en wederom een goede keuze volgens Lex. Ik had als voorgerecht een salade van komkommer en tomaat overgoten met een meloen dressing. Mmmm niet slecht. Als hoofdgerecht had ik de (too) spicy varkenshaas. Zoals gezegd; te gekruid naar mijn smaak.

Na het eten zijn we snel naar het hotel vertrokken. De kids wilden heel erg graag nog met hun Lego spelen en omdat ze zich zo keurig hadden gedragen in het restaurant hebben we het bezoek aan de dieren bij Animal Kingdom Lodge daar voor laten schieten.

Terugkijkend op de dag heb ik er niet zo'n enthousiast gevoel aan over gehouden als aan de voorgaande dagen. Maar he, het leven kan niet alleen maar bestaan uit hoogtepunten. En ondanks de wat mindere momenten vandaag, hebben we ook onze momenten van lol gehad.

Zaterdag 3 mei 2008; allemaal nieuwe dingen op het programma, dus laten we snel van start gaan.

Rond een uurtje of 7 zijn we op gestaan en zijn we rustig wakker geworden. Maar niet al te veel getreuzel want om 9 uur hadden we een ontbijt-date met Lilo & Stitch in Polynesian Resort. Toen we daar om 8.45 uur aan kwamen, stond de fotograaf al op ons te wachten om een foto te maken. Natuurlijk konden we de verleiding weer niet weerstaan om die foto te kopen ........

Iets na 9 uur konden we aan tafel en hebben we heerlijk gegeten en gedronken. We hebben niet kunnen achterhalen wat de samenstelling van de sap was, maar het was ontzettend lekker. In tegenstelling tot bijvoorbeeld Chef Mickey's is Ohana een ontbijt dat aan tafel geserveerd wordt. Natuurlijk lekker veel scrambled eggs en lekkere worstjes. Het is een "all-you-can-eat" ontbijt, dus als je van iets nog iets extra's wil dan staat dat in no time op je tafel.

Terwijl we aan het eten waren, vonden we het wat vreemd dat de characters; Lilo, Stitch, Mickey & Pluto in geen velden of wegen te bekennen waren in het gedeelte van de eetzaal waar wij zaten. Maar na een tijdje werd het ons duidelijk. Je kunt eerst op je gemak eten en tegen de tijd dat je klaar bent, komen de characters er aan. Kijk daar hebben ze dus goed over nagedacht. Onze ervaring is bij veel character meals dat het zo druk is dat je geen tijd hebt om fatsoenlijk te eten. Nee, goed geregeld zo.

Na het eten waren we dus helemaal klaar voor Lilo, Stitch, Mickey en Pluto. Maar niet voordat alle aanwezige kids eerst met onze Disney vrienden een "parade"door de eetzaal hadden gemaakt. Conclusie; een erg goed character breakfast,  lekker eten, gezellige sfeer en goed in elkaar gezet. Complimenten voor Disney !

Na het eten hebben we nog wat rondgekeken in het resort en ik moet bekennen dat de sfeer ons erg aan sprak. Daarna zijn we op ons gemak naar Celebration gereden want de volgende uitdaging stond al weer op het programma; de eerste golfles van de kids.

Alhoewel Merel & Fleming nog wel aan de jonge kant zijn, zeker voor Nederlandse begrippen, is het in de States de normaalste zaal van de wereld dat kleine ukken al golfles krijgen. Vanaf 5 jaar kunnen ze zelfs al op golfkamp. Maar eerst maar eens kijken of onze spookjes golfen überhaupt wel leuk vinden.

Nou en leuk vonden ze het ! Om 12 uur werden ze door de leraar, Nick, opgehaald en vertrokken ze in een golfkarretje richting de driving range. Lex en ik zijn op ons gemakje ook die kant op gelopen.  En daar stonden ze hoor. Zo schattig om te zien. Ze stonden op ongeveer 10 meter van het water en het was natuurlijk de uitdaging om zo veel mogelijk ballen dat water in te slaan.

En eerlijk is eerlijk Merel raakte de bal toch een paar keer op de juiste manier. Soms vloog er zelfs 1 het water in. Merel probeerde echt te doen wat de leraar haar probeerde uit te leggen. Natuurlijk waren papa & mama achter de hand om hier en daar wat vertaling te geven. Fleming daarentegen stond meer op de ballen te hakken. Fleming is denk ik meer in to honkbal  Maar ondanks dat lukte het ook Fleming om een paar ballen in het water te krijgen.

Na het grove werk, was het tijd om naar de putting green te gaan. Jammer genoeg was er niet zo veel tijd meer over, maar voor de kids was het ontzettend leuk om ook dat gedeelte van het spel te ervaren.

Al met al een geslaagd half uurtje les. We hebben nog een hele lange weg te gaan, maar ze zijn nog erg jong en ze vinden het leuk. En daar was het ons om te doen; kijken of ze het leuk vonden. Gedurende de rest van de dag "betrapten" we Merel er een paar keer op dat ze stond te oefenen op haar slag. Mission accomplished !

Na dat harde werken op de golfbaan was het tijd voor een lekker ijsje. We zijn naar het centrum van Celebration gereden en ontdekten daar een winkeltje waar ze wel 30 verschillende soorten ijs hadden. Verder verkochten ze bergen met chocolade en over heerlijke fudge (ik weet daar het Nederlandse woord niet zo snel voor). Het rook er heerlijk ! Het was maar goed dat Sonja B. niet in de buurt was, want die zou afkeurend hebben gekeken bij het lekkere ijsje dat ik heb gegeten

Nadat de ijsjes op waren, zijn we weer in de auto gestapt en zijn we naar Prime1 gereden. Een outlet center dat vorig jaar nog in aanbouw was en inmiddels voor 95% open is. Daar aangekomen moesten we eerst erg wennen aan de opzet. Het is niet langer overdekt, dit in tegenstelling tot het oude Prime1, waardoor het ontzettend warm is. Alle winkels hebben hun deuren dicht en dat is niet echt uitnodigend. We konden er eigenlijk in eerste instantie onze draai niet vinden. Uiteindelijk zijn we een filiaal van Kay ingedoken.

Even uitleggen; omdat het bijna moederdag is, word je hier bijna doodgegooid met reclames van juweliers en zo ook van Kay. Dus toch maar eens een kijkje nemen bij een Amerikaanse juwelier. Ohhhhhh en daar lag me toch een mooie armband naar me te lachen. De verkoper had het meteen door en natuurlijk mocht ik hem even passen. Meteen begon hij Lex te bespelen en dat ik toch zo'n mooie armband wel verdiende. Tja wat deze meneer niet wist, is dat ik de Financial Controller binnen huize Tinnetam ben  en ik vond het gewoon veeeeeeeeel te veel geld. Hup verkoper een speciaal prijsje gemaakt. Ineens kon het zo'n 33% goedkoper, maar ik hield voet bij stuk. Van die centen kun je heel veel andere leuke dingen doen. Dus we liepen naar buiten zonder armband voor mama.

Tijd voor een over heerlijk bakkie leut van Starbucks. Na de koffie zijn we naar het 2^e gedeelte van de outlet. Tja en als daar dan Tommy & Nautica zitten, dan kan ook ik de verleiding niet langer weerstaan. Bij Tommy hebben we zo ongeveer de andere helft van de collectie gekocht. De 1^e helft hadden we eerder deze week al gekocht  En ook bij Nautica hadden we moeite om onszelf in te houden. Kijk daar kan ik nou weer wel geld aan uitgeven

Nadat we uitgeshopt waren, zijn we snel terug gereden naar het hotel. Even snel een douche om onszelf op te frissen, had ik al verteld dat het ontzettend warm is hier , en daarna snel met het bootje naar Fort Wilderness. Daar hadden we een dinnershow op het programma staan; Hoop-de-doo Musical Revue.

Bij binnenkomst werden we naar boven gebracht en daar stonden lange tafels. Als vooraf werd een salade geserveerd en een soort broodcake; lekker, lekker, lekker. Nadat we de salade op hadden, kwamen de 6 revue spelers de zaal binnen en begon de show. Een show met een hoop humor en veel interactie met het publiek. Na ongeveer een half uurtje was het tijd voor het hoofdgerecht. De revue spelers doken achter de coulissen en wij konden genieten van spareribs, kip, bonen en aardappelpuree. En wederom was het lekker, lekker , lekker.

Na het hoofdgerecht ging de revue weer verder en het was lachen, gieren, brullen. Het nagerecht werd op een hele speciale manier aangekondigd; in de vorm van een liedje. Verbazingwekkend hoe ze een liedje hebben kunnen maken over straw-berry-short-cake. Maar lekker was de cake wel. Als ik er weer aan denk, loopt het water me in de mond.

Na het toetje werd er nog koffie geserveerd en kwam de revue tot een einde. Tijd om naar het hotel te gaan en wederom als een blok in slaap te vallen. Al weer een fantastische dag in Orlando ! We genieten enorm en alle voorbereidingen zijn niet voor niets geweest

Vrijdag 2 mei 2008, al 1 week voorbij, een hoop lol beleefd en hopelijk vandaag nog meer lol.

De wekker stond om 6 uur vandaag want we wilden rope drop in Animal Kindom halen. Na langzaam wakker te zijn geworden en een nicotine en cafeïne shot voor papa & mama aan het strandje bij het hotel, waren we helemaal klaar voor een dag in Animal Kingdom. Dus hup in de auto en gaan.

Rond een uurtje of half 9 kwamen we aan op de parkeerplaats en zagen we al redelijk wat auto's staan. Oh, oh, dat belooft weer wat voor vandaag. Ik begin langzaam aan de adviezen van Tourguide Mike in twijfel te trekken. Als we bij de ingang aankomen staan er al heel veel mensen te wachten voordat ze het park binnen mogen. Maar niet getreurd, wij weten immers de "geheime" ingang, dus snel het winkeltje bij het Rainforest Café  ingedoken en door naar de andere ingang van het park. Daar stonden gelukkig nog maar een man of 10 te wachten.

Toen we eenmaal het park in mochten stond er al een hele massa aan mensen te wachten voor het touw. Rond 10 voor 9 kwamen daar Minnie, Goofy & Pluto om het park te openen en Tourguide Mickey stond al bij de Tree of Life te wachten. Om exact 9 uur viel het touw en liep Lex (onze Fastpass volunteer) achter Minnie, Goofy & Pluto aan op weg naar Kilimanjaro Safari's. Ik ben met de kids Dinoland ingedoken om daar op Lex te wachten. Daar was het nog ontzettend rustig want iedereen ging natuurlijk eerst naar Expedition Everest of Kilimanjaro. Maar wij niet, wij proberen de drukte te ontlopen

Na 10 minuten was Lex al terug en zijn we met z'n viertjes in de Triceratop Spin geweest. Daarna zijn we richting Kali River Rapids gelopen, de volgende attractie op ons programma, maar die hebben we over geslagen omdat ik het nog te vroeg en te koud vond om al helemaal nat te worden. Dus zijn we op ons gemak de Maharajah Jungle Trek gaan doen. Omdat het nog niet zo warm was, waren de dieren nog wakker en hebben we redelijk wat dieren kunnen zien.

Toen we uit de Jungle kwamen, zagen we dat we eigenlijk zo binnen konden lopen bij de Flights of Wonder; een vogelshow met ontzettend mooie vogels en nog leerzaam ook. Vervolgens was het de hoogste tijd om onze Fastpasses te gebruiken voor Kilimanjaro's Safari. Daar bleek de fastpass rij bijna even lang te zijn als de reguliere rij. Mmmmmm dit was niet helemaal de bedoeling. Ondanks het langere wachten hebben we toch genoten van onze safari.

Tijd om gehoor te geven aan het hongerige gevoel. De planning was om te eten in Tusker House, maar dat lukte niet omdat dat tegenwoordig  geen counterservice meer is. Ondertussen werden we gek van de drukte en van de strollers. Ze zouden verboden moeten worden

Het humeur van onze groep begon beneden het aanvaardbare peil te komen, dus tijd om in te grijpen.......... Weg wezen hier. Omdat we toch iets moesten eten probeerden we of er plaats was in het Rainforest Café en gelukkig hadden we binnen 5 minuten een tafeltje. We hebben heerlijk gegeten en mama heeft een overheerlijke bananen/chocolade cocktail op.

Omdat het zo druk was in Animal Kingdom en de temperatuur ook niet mee werkte, besloten we om terug te gaan naar het hotel. Even tijd voor een break / dutje en daarna zouden we wel zien. In het hotel aangekomen bleek onze kamer nog niet te zijn gedaan. Mmmmmm dat was een tegenvaller want was dat niet mijn voornaamste reden om in een hotel te gaan zitten ? Ondanks dat zijn we toch even een dutje gaan doen (ik heb nog een stukje van ATWT gezien, maar ben tijdens de reclame in slaap gevallen  ) en daarna zijn we lekker het zwembad ingedoken.

Toen we om een uurtje of 5 terug kwamen op onze kamer, was het kamermeisje nog steeds niet geweest. Nadat we housekeeping hadden gebeld, stond er binnen een kwartier een oud mevrouwtje om alsnog de kamer te doen. Ik voelde mezelf op dat moment best opgelaten, maar ondanks dat stelde ik haar toch de vraag hoe vaak de bedden verschoond werden per week. Het antwoord; minimaal 1 maal per week. Toen ik haar vertelde dat we er nu 1 week waren en dat de bedden nog niet verschoond waren, begon ze zich te verontschuldigen voor haar collega. Er bleken al wel meer "issues" te zijn geweest met ons kamermeisje. Toen ik haar vertelde dat ik de dag na aankomst maar even zelf de badkamer had schoongemaakt omdat die gewoon te vies was om er in te komen, wist ze niet waar ze moest kijken van schaamte. Ze zou er voor zorgen dat de kamer de volgende dag een grote schoonmaakbeurt kreeg. Ze vroeg me waarom we dit niet eerder gemeld hadden waarop ik antwoordde dat we op vakantie zijn en niet willen zeuren. Ondanks dat gaf ze ons het advies om meteen aan de bel te trekken als er zich nog iets voor deed met ons kamermeisje.

Na dit debacle zijn we richting Downtown Disney gereden om wat te shoppen. Natuurlijk konden we de kids dit jaar niet uit de Lego winkel houden en de kids kwamen dan ook weer maar eens in het hotel aan met een flinke (Lego)buit. Ach, de dollar is goedkoop zullen we maar zeggen.

Om een uurtje of 10 zijn we ons bed in gedoken en waren we alle 4 binnen 5 minuten vertrokken naar dromenland.