01-08-08
Soms loopt het anders (dag 4)
Vanochtend stond wederom de wekker op 6.00 uur. En wederom hadden we de wekker nodig om wakker te worden. Verbazingwekkend dat we al zo snel op Amerikaanse tijd zitten. Voorgaande keren hadden we echt wel een dag of 3 nodig om over onze jetlag heen te komen, maar deze keer niets van dat alles.
Ik ga er uit en duik even achter de computer. Lex gaat zich eerst douchen en daarna maak ik de kids wakker en spring zelf onder de douche. Het gaat allemaal redelijk makkelijk en om 7.30 uur zijn we eigenlijk allemaal klaar voor vertrek. We rijden eerst door de Starbucks drive-thru voor een lekker bakkie koffie. We “ergeren” ons een beetje aan de vele keuzes die je krijgt. We willen 1 gewone koffie en een Macchiato Caramel. Hoe moeilijk kan dat zijn ? Nee, eerst moet Lex nog een keuze maken uit een stuk of 3 verschillende soorten koffie en als we zeggen dat in de Macchiato ook nog suiker moet, dan krijgen we de keuze gewone suiker of rietsuiker en of de suiker er al in moet of er gewoon losbij. Haleluja, geef ons gewoon onze koffie ! We krijgen een Symio gevoel (reclame met dat meisje dat ook koffie verkoopt en de klant na iedere keuze weer een nieuwe keuze voor legt.)
Maar jawel, na een minuut of 5 hebben we onze koffie en kunnen we op weg naar Cross Roads om daar bij de supermarkt even wat broodjes te halen. Zo gezegd, zo gedaan en al picknickend in de auto, vertrekken we naar Magic Kingdom. We rijden even na 8 uur de parking lot al op en we besluiten even langs het Disney Car Care Center te rijden. We hebben namelijk het idee dat de airco van onze tuut lekt en willen even zeker weten dat het de airco is en niet iets anders. Onze vermoedens worden bevestigd, niets aan de hand dus. Het schijnt dat dat lekken de manier van de airco is om zijn vocht kwijt te kunnen. Mmmmm, weer wat geleerd vandaag. Tja, we zijn nu eenmaal geen automonteurs J
Hup door naar Magic Kingdom. We nemen de monorail en kunnen weer wat monorailvoertuigen aan onze verzameling toevoegen.

ROOD

GROEN

GOUD


Nadat de lucht tussen de kids en de ouders wat geklaard is, besluiten we nog even wat te gaan shoppen. Ik wilde nu wel eens met eigen ogen de camera winkels in Orlando zien. En wie weet liepen we wel tegen een leuke deal aan. Nou helaas, ook in Amerika blijft een spiegelreflexcamera heel veel geld. En ach, waarom iets goeds vervangen ? Ik heb immers een goede Canon 350D dus waarom een hoop geld uitgeven voor een nieuwer model ?
We besluiten nog even naar Festival Bay te gaan; een shopping mall waar we nog nooit zijn geweest. In potentie een hele leuke mall, maar jammer van de grote leegstand. Echt jammer, want het zou zo leuk kunnen zijn. Nu maakt het een wat doodse indruk. Maar ondanks dat kijken we toch wat rond in een aantal winkeltjes. Er zit bijvoorbeeld een redelijk grote zaak met zwemkleding. Ik trakteer mezelf op een nieuw badpak en een nieuwe bikini.
Ongemerkt is de tijd toch sneller gegaan dan we dachten. We besluiten om even een broodje bij Subways te halen, maar dat even werd weer een heel vraag en antwoordspel al
Tom Tom brengt ons keurig naar de opgegeven bestemming en dan ineens ontmoet je in het echt mensen waarvan je via de vakantie weblogs eigenlijk al zo veel weet. Meteen na binnenkomst begint het gesprek en is het inderdaad of we elkaar al jaren kennen. Heel gezellig. De kids willen natuurlijk meteen in het zwembad, dus hup omkleden en zwemmen maar. De volwassenen installeren zich aan de rand van het zwembad.
Na een klein kwartiertje vertrekken de mannen richting Disney. Om 15.15 uur slaan ze af op Palm, 1 van de Disney golfbanen. Terwijl de mannen hard werken op de golfbaan, houden Yvonne en ik, onder het genot van een hapje en een drankje, toezicht op de kids. Denise komt zo af en toe ook gezellig even kletsen, maar duikt dan weer snel achter haar chat sessie J

Het is reuze gezellig en de tijd vliegt voorbij. De mannen zijn tegen 8 uur weer terug om daarna weer snel op jacht te gaan naar eten; Burger King voor de kids en pizza voor de grote kinderen onder ons.

Onze 2 spookjes zijn zo moe dat ze moeite hebben om hun ogen open te houden. Merel valt zelfs op een gegeven moment in de stoel in slaap. Fleming wil niet aan zijn slaap toegeven en zet zijn zeur-mode aan; of hij please, please, please nog mag zwemmen en of hij please, please, please zijn knuffel terug mag (die was gedurende de strijd eerder die dag in beslag genomen door papa & mama). Ondanks dat we nog wel uren zouden kunnen kletsen, besluiten we tegen 22.00 uur dat het tijd was om de kids naar bed te gaan brengen. Het is een lange, gezellige dag geweest. Zeker voor herhaling vatbaar. Even voor 23.00 uur zijn we weer thuis. De kids worden weer slapend naar boven gebracht, Lex en ik drinken nog even wat en ook wij liggen niet veel later op bed. We kijken terug op een heerlijke dag in Orlando/Kissimmi. De dag verliep in de ochtend anders dan oorspronkelijk gepland, maar dat is niet erg. Het is goed zo. Dit is vakantie ! ps: voor een verslag van het golfen van de heren, verwijs ik graag naar het weblog van MattRob: http://florida2008.blogspot.com/
05:20 Gepost door Patrice (a.k.a. Tinnetam) in De reis | Permalink | Commentaren (0) | Email dit |
Facebook |



Post een commentaar