Dutch Springbreak 2008 & the sequel

Ook vandaag had de wekker vroege dienst; 6.00 uur liep hij af. Nadat we allemaal rustig wakker waren geworden en een boterhammetje hadden gegeten, vertrokken we iets na 8.00 uur naar Disney. Toen we via 1 van de toegangswegen Walt Disney World binnen reden, zagen we dat het erg druk was. Er stond zelfs een kleine file. Gelukkig niet richting onze bestemming, nee er was blijkbaar iets te doen in Disney's World Wide Sport.

Onze bestemming voor vandaag:

Even voor half 9 reden we het parkeerterrein al op. Tom Tom "waarschuwde" ons voor tolweg . Nu weten we wel dat parkeren bij Disney sinds vandaag weer een dollar duurder is geworden, maar om het perkeerterrein dan meteen een tolweg te noemen is wat overdreven. Overigens merken wij niets van die prijsverhoging. Wij hebben immers zo'n wonderkaartje waarmee je gewoon mag door rijden (mijn annual pass)

We staan vrij vooraan op de parkeerplaats, dus kunnen we makkelijk lopen naar de ingang. Natuurlijk moet de standaard foto ook deze keer weer gemaakt worden:

Eenmaal bij de ingang aangekomen, zien we dat er al redelijk wat mensen bij de toegangspoorten staan. We besluiten de "geheime" ingang te nemen. Staan we in ieder geval in de schaduw. Overigens is die ingang al lang niet zo geheim meer. Ook daar stond al een man of 20 te wachten. Nou ja, we staan lekker koel zullen we maar zeggen. En dat is wel nodig ook, want het is al erg warm.

Rond 10 voor 9 mogen we het park in om te verzamelen voor rope drop. Het blijft gewoon een sport om zo ver mogelijk vooraan te staan. Helaas lukt dat vandaag niet. Geen man overboord want wij gaan toch niet meteen naar Kilimanjaro Safaris, dus laat al die andere mensen maar lekker vooraan staan.

Niet veel later wordt ons gevraagd door 1 van de castmembers waar we naar toe gaan. Lex zegt dat hij voor de fastpasses gaat bij Kilimanjaro Safaris en dat wij naar Dinoland gaan en daar op hem wachten. Vraagt dat meisje hoe we het zouden vinden om als eersten in Kilimanjaro Safaris te gaan. Tegenprestatie is dat we het touw moeten (mogen) dragen in de optocht naar deze attractie. Nou dat leek ons wel wat. Door ja te zeggen werden we "The let the adventure begin family of the day"

En zo kwam het dat we even na 9.00 uur achter de auto van Minnie / Goofy & Pluto aan liepen op weg naar Kilimanjaro Safaris. De hele stoet moest verplicht achter ons blijven en wij werden via de fastpass ingang naar de 1e safari rit van de dag gebracht. De kids kregen ook nog een hele speciale Tinkerbell pin.  Een hele leuke ervaring.

De safari was leuk en omdat het nog redelijk vroeg was, waren de dieren goed zichtbaar. We hadden zelfs een korte up-close & personal met een giraffe.

Toen we uit de safari kwamen zagen we nog een neef van Bokito aan zijn ontbijtje zitten.

We besloten om meteen Pangani Forest Exploration Trail te doen. Ook daar waren de dieren nog redelijk actief, dus voldoende te zien. 

Je zal deze vrolijke vriend op je tuinpad tegen komen

Inmiddels begonnen de kids zich af te vragen wanneer we nou eindelijk naar de "The Boneyard" (een klim-en speelgedeelte voor kids) gingen. Want dat zouden we toch als eerste doen ? Tja daar hadden ze natuurlijk wel gelijk in, maar ja hoe vaak krijg je de kans om the family of the day te zijn ? Maar ze hadden wel gelijk, dus hup door naar Dinoland; The Boneyard. Lex liep ondertussen naar Expedition Everest voor 4 fastpasses. We wisten dat we er niet alle 4 tegelijk in zouden gaan, maar voor de zekerheid toch maar 4 gehaald.

Ondertussen in The Boneyard

Nadat Merel uitgekliederd was met het water was het tijd om door te gaan naar TriceraTop Spin.

Inmiddels liep het tegen 11.00 uur, het was warm, dus de hoogste tijd om iets te drinken. Daarna zijn we rustig richting Yak & Yeti gelopen. Daar hadden we om 11.30 een reservering voor de lunch staan. We waren er iets te vroeg, maar werden toch snel naar onze tafel gebracht.

De ober vroeg of ik in was voor een Yak Attach. Ach waarom ook niet, ergens op de wereld is het best al wel tijd om aan de alcohol te gaan  En dus zat mama om 11.30 uur al aan een overheerlijke coctail.

Lex hield het heel keurig bij groene thee

Na een kwartiertje werd ons eten gebracht. Werkelijk om te smullen, al waren de kids het daar niet helemaal mee eens.

Aan het eind van de lunch werd voor ons allemaal een fortune cookie gebracht. Lex moest ontzettend lachen.

"You always bring others happiness"

Even na 12.15 uur stonden we weer buiten. Ter geruststelling, ik heb mijn Yak Attach niet helemaal op. Onze return time voor Expedition Everest was 12.30 uur, dus liepen we die kant op. We stelden de kids de vraag of ze ook mee wilden. Fleming wilde wel, Merel niet. Dus gingen Lex en Fleming eerst en bleven Merel en ik wachten op de mannen. Binnen 10 minuten waren ze al terug. Fleming had genoten en wilde nog wel een keertje. Nou dat kan hoor, je mag nog een keer met mama mee als je wil. Nou dat hoefden we geen 2e keer te zeggen. De 2e keer vond Fleming het wel wat enger dan de eerste keer, maar hij was nog steeds dol enthousiast. En ik, ik heb ook genoten. Blijft een leuke achtbaan die in het echt toch iets sneller gaat dan ik me kon herinneren.

Nadat we Expedition Everest achter ons hadden gelaten, liepen we door naar het theater waar Nemo the musical opgevoerd wordt. Helaas was er geen plaats meer voor ons. Dat vond ik persoonlijk niet zo erg want ik vind niets aan die musical, maar de kids vonden het wel jammer dat we hem niet konden zien.

Inmiddels begonnen we allemaal flink last te krijgen van de hitte, dus tijd voor een attractie die wel voor wat verkoeling zou zorgen: Kali River Rapids. Lex had voor de lunch nog even snel fastpasses gehaald en dat was maar goed ook, want er wilden blijkbaar veel mensen nat worden. De wachtrij was 60 minuten. Maar niet voor ons, wij zaten met 10 minuten in de raft om vervolgens 5 minuten later zeik en zeik nat te zijn.

Na dit waterfestijn dreigde er een impasse te ontstaan. Iedereen wilde wat anders en om het niet helemaal te laten escalleren, besloten we dat het eigenlijk wel mooi was geweest voor vandaag. Ik deed het voorstel om te gaan zwemmen en daar riep iedereen volmondig JA op. Na nog een laatste familie kiek, zwaaiden we rond 14.00 uur nog 1 keer naar the tree of life. Tot volgend jaar !

Bij het hotel aangekomen hebben we heerlijk gezwommen. De zon was echter zo sterk dat we na een goed uur l weer terug naar boven zijn gegaan. De kids waren moe en als we vanavond ook nog wat wilden gaan doen, dan was het misschien niet onverstandig om even een klein tukkie te gaan doen. Na enig aandringen sliepen onze spookjes dan toch. 

Tegen een uurtje of 5 hebben we ze weer wakker gemaakt en zijn we vertrokken naar Downtown Disney om naar de bioscoop te gaan. We hadden via internet een vekeerde tijd doorgekregen, dus moesten we nog een uurtje wachten voordat de film begon. Ondertussen is Lex even heen en weer gelopen om lekkere broodjes van The Earl of Sandwich. Ze hebben hier namelijk alleen maar zoute popcorn in de bioscoop en daar zijn we geen van allen dol op. Gelukkig hadden we dus nog even de tijd.

De film begon om 18.40 uur, althans de previews. Zo hebben we al de trailer van de volgende Disneyfilm, Bolt, gzien. Ziet er leuk uit. Om 19.00 uur begon de hoofdfilm: WALL-E.

Een leuke film, die ook in het Engels goed te volgen is voor de kids. Met name Fleming was dol enthousiast,. Ik vond hem wel leuk, maar niet spectaculair. Beetje dun verhaallijntje. Ik heb betere Disney / Pixar films gezien. Ach het kan niet altijd Toy Story of Cars zijn  Al met al wel leuk om eens ene keer in ene Amerikaanse bioscoop te zitten.

Even na 20.30 uur stonden we weer buiten. De kids waren redelijk uitgeblust, dus tijd om naar dromenland te vertrekken. Gelukkig zitten we maar 5 minuten van Downtown Disney af, dus dat was zo geregeld.

Nadat de kids op bed lagen, zijn Lex en ik wat gaan opruimen en even later is Lex op de bank in slaap gevallen terwijl hij naar golfchannel aan het kijken was. Tja een slaapverwekkende sport, dat golf  Ik ben toch nog even achter de laptop gekropen en het streven is om om 0.00 uur het licht uit te doen.