Dutch Springbreak 2008 & the sequel

Ook vandaag was het weer een vroegertje. Om 6.00 uur maakt onze vriend, de wekker, ons wakker. Tjonge, thuis staat de wekker toch echt een half uurtje later op een normale werkdag. Geeft weer maar eens aan dat het best hard werken is zo'n vakantie in Orlando

Nadat we rustig wakker zijn geworden en een boterhammetje hebben gegeten en papa & mama een over heerlijk bakkie leut van Starbucks op hebben, vertrekken we weer naar Walt Disney World. De bestemming voor vandaag:

Even na half 9 zijn we door de security check heen en zien we een enorme massa met mensen staan. Wederom wordt duidelijk dat mensen eigenlijk gewoon kudde dieren zijn. Men sluit gewoon achter aan in de rij zonder verder te kijken. Wij, als TGM ers, hebben geleerd om wel iets verder te kijken. He wat zien we daar ? Een leeg toegangspoortje dat toch echt ook toegang geeft tot het park.  En zo kwam het dat we toch nog vooraan stonden

Tijdens het wachten, is Lex nog even naar Guest Relations gelopen om te kijken of er nog een plaatsje was voor een dinner in The Hollywood Brown Derby. En dat was mogelijk om 16.30 uur. Dit gooide wel ons plan om tussendoor terug naar het appartement te gaan voor een break in de war, maar toe dan maar. Avondeten ook weer geregeld. Laat de dag maar beginnen.

Ondanks onze goede uitgangspositie, troffen we echter een Cast Member die er niet zo veel zin in had vandaag. Ze ging het toegangspoortje ook pas activeren nadat de andere poortjes allemaal al open waren. Tot overmaat van ramp werkte Merel's toegangskaartje ook nog eens niet  Omdat Merel toch niet mee wilde naar Toy Story Mania, besloten we dat Lex en Merel naar Guest Relations zouden gaan om het probleem met haar toegangskaartje te verhelpen. Fleming en ik zouden naar rope drop kijken en dan door gaan naar Toy Story Mania.

Rope drop houdt in de Disney Hollywood Studios in dat er een "film" wordt gemaakt. Dit sluit natuurlijk helemaal aan op het thema van het park. Leuk om een keer te zien, maar wat mij betreft de minste rope drop van de 4 parken.  

Om exact 9.00 uur kon de race naar Toy Story Mania beginnen. Ongemerkt doe je toch mee aan dat idote gerace. Omdat ik Fleming bij me had, ging het wat minder snel, maar ondanks dat hadden we toch om 9.05 uur al Fastpasses voor deze gewilde attractie. Meteen daarna zijn moeder en zoon bij Toy Story Mania naar binnen gegaan om de attractie alvast 1 keer te doen. Op dat moment stond de wachttijd al op 30 minuten, maar dat was zwaar overdreven.

Even voor half 10 stonden we al weer buiten. Onze ochtendgymnastiek hadden we weer achter de rug  Lex en Merel stonden al te wachten. De toegangsticket van Merel was weer geactiveerd en Lex had voor de zekerheid ook met hun tickets nog Fastpasses gehaald. Hup snel weg hier, weg uit die drukte. Ter hoogte van de Backlot Tour hebben we even in het zonnetje gezeten en hebben we de showtijden op een rijtje gezet.

De eerste show: Jedi Training Academy. Dit is een show / training voor kids waarbij ze leren hoe te vechten als een echte Jedi en als toegift mogen ze ook nog vechten tegen Darth Vader. Deze training hadden we nog nooit gezien. Omdat onze kids in eerste instantie wat verlegen zijn (ja, ja de mensen die ze wat beter kennen zullen het niet geloven !), durfden ze hun hand niet op te steken om deel te nemen aan de training. Nou ja, misschien een volgende keer beter.

Na de show, waarbij je in de volle zon staat, waren we wel even toe aan wat verkoeling. Dus snel naar binnen bij Star Tours. De wachtrij was 20 minuten, maar dat gaf ons even de tijd om weer op normale temperatuur te komen.

Na Star Tours hadden we allemaal dorst. Ook begonnen de maagjes wat te knorren. Dus even bij The Writer´s Stop gestopt voor een lekkere smoothie en een lekkere koek. Daarna via de Muppets Show richting de Lights, Motors, Action Extreme Stunt Show. Gelukkig was het nog niet zo druk in het theater, dus hadden we een mooie plek om deze stuntshow te bekijken.

Na deze show zijn we naar de Streets of America gelopen om op de foto te gaan met Kim Possible en Ron Stoppable.

Inmiddels was onze temperatuur weer boven gemiddeld opgelopen, dus de hoogste tijd om wat vekoeling te zoeken in de vorm van shaduw, een sigartje voor papa en mama  en een lekkere grote, ijs koude cola. Het is zo verschrikkelijk warm dat alles een stuk langzamer gaat dan we gewend zijn. Maar dat maakt niet uit, dit is immers ons snoepreisje en alles wat we kunnen doen is al extra, dus ons hoor je niet klagen.

De volgende show die op het programma stond was Indiana Jones Epic Stunt Spectacular !. Even na 13.00 uur sloten we in de lange rij aan in de hoop nog binnen te kunnen voor de show van 13.45 uur. Na een kwartiertje wachten kwam ik op het idee om aan een Cast Member te vragen of we uberhaupt nog wel binnen zouden kunnen. Dat was zeer te betwijfelen en als dat al lukte, zouden het staanplaatsen zijn. Daar hadden we niet zo veel trek in, dus snel de wachtrij voor Indiana Jones verlaten en door naar The Great Movie Ride. Konden we weer even op temperatuur komen.

Helaas dachten meer mensen zo, want de wachtrij was 45 minuten. Dat viel uiteindelijk wel mee. Na een klein half uurtje konden we op de eerste rij  plaats nemen voor een leuke tour door allerlei films. Deze tour hebben we al vele malen gezien, maar het blijft gewoon een leuke tour. En een extra voordeel; je zit binnen, dus lekker koel

Inmiddels liep het tegen 15.00 uur aan. Ik had eigenlijk wel zin in nog een ritje in Toy Story Mania en we hadden nog Fastpasses. Merel wilde nog steeds niet mee. Ze wilde liever de parade zien. Lex "offerde" zichzelf op zodat Fleming en ik 2 keer achter elkaar in Toy Story Mania konden. Wat een ontzettend leuke attractie is het ! Al had ik na de 2e keer wel pijn in mijn arm. De mensen die de attractie kennen, zullen wel begrijpen wat ik bedoel.

Voordat Fleming en ik naar Toy Story Mania gingen, had meneer zijn zinnen al gezet op popcorn. Ik had hem beloofd dat hij die zou krijgen nadat we in de attractie waren geweest. Dus zo gezegd, zo gedaan. Toen we bij Lex en Merel aan kwamen, bleek dat Lex ook al popcorn voor zowel Merel als Fleming had gekocht. Gevolg, 3 emmers met popcorn  Nou die zullen wel niet veel meer eten tijdens het dinner.

Omdat we nog even hadden voor het eten besloten we naar de Kleine Zeemeermin te gaan. En op een of andere manier is het me weer eens gelukt om in een discussie met een stuk of 10 Engelsen verzeild te raken tijdens het wachten. We stonden in de wachtruimte van Ariel en ik had het met Lex over strollers in het park en dat we er eigenlijk helemaal niets meer van begrepen waar ze nou wel en niet naar binnen mochten. Even verderop staat een mevrouw met een buggy en die hoort mij het woord "stroller" zeggen. En die valt me ineens uit tegen me. Waar ik het lef vandaan haalde om haar aan te vallen over het feit dat ze met haar gehandicapte kind een attractie in ging. De buggy in kwestie bleek een rolstoel te zijn. Hoe dan ook, ik had het niet over noch tegen haar, dus vanwaar die aanval op mij ? De rest van haar groep vond het nodig om zijn steentje in de discussie bij te dragen. Pfffff, toen ik zei:"Relax, you're on the happiest place on earth" dacht ik dat ze me en masse zouden aanvallen. Mmmmm, blijkbaar niet zo gezellig in die groep. En nogmaals, ik had het niet eens over HAAR rolstoel.

Goed, deze discussie afgekapt en het theater in. Blijkbaar was iedereen in het park inmiddels oververhit. De Cast Member in de zaal in iedere geval wel. Die stond me een partij te schreeuwen tegen iedereen dat ze door moesten lopen etc, tec. En toen stond ze ineens tegen de verkeerde te schreeuwen; mijn man............ Dat moet je dus niet doen beste Cast Member, dan kun je een reactie terug verwachten.

Uiteindelijk zijn we maar naar buiten gelopen, want dit werd er allemaal niet gezelliger op. Na elkaar eens een paar keer heel verwonderd aan te hebben gekeken, zijn we de winkeltjes even ingelopen om onze gedachten te verzetten.  Even na 16.15 meldden we ons bij het restaurant waar we nog even moesten wachten.

Na een klein kwartiertje waren we aan de beurt. We besloten dit keer ook maar eens een voorgerecht te nemen. We hadden best wel trek. Niet gek natuurlijk met alleen een koek als lunch. Mama besloot ook vandaag weer maar eens een cocktail te proberen. Dit maal een meloen combo. Erg lekker.

Het voorgerecht kwam al vrij snel. Zo, dat was lekker, dat beloofde wat voor het hoofdgerecht. Voor de kids hadden we als voorgerecht een salade van komkommer en tomaten, maar helaas was dat niet aan onze spookjes besteedt. Tja niet gek na al die popcorn. Het hoofdgerecht liet even op zich wachten en toen het er eenmaal was, viel het zwaar tegen. Het was eigenlijk niet te eten. Ik had een steak en klaarblijkelijk had de grill te hoog gestaan. Aan de buitenkant zat het vlees tegen het verbrand zijn aan. Nou had ik natuurlijk wel om een ander stukje vlees kunnen vragen, maar ik had geen zin om mogelijk weer in een discussie te belanden. Tel daarbij op dat de kids ontzettend vervelend aan het doen waren. Dus $ 160,- verder verlieten we het restaurant met een gemengd gevoel er aan over houdend.

Lex had het inmiddels, net als ik, redelijk gehad met onze spookjes. Eigenlijk was het wijs geweest om gewoon naar het appartement te gaan. Echter dit is onze laatste avond in Disney Hollywood Studios en we wilden ook graag allemaal Fantasmic! zien. Dus na wat peptalk schouders er onder en door met z'n allen. Merel wilde nog graag de film in One Man's Dream zien. Nou vooruit dan maar.

Na de film stonden we in dubio of we toch niet nog een keer de Kleine Zeemeermin moesten proberen. Ik heb er een verschrikkelijke hekel aan om ergens weg te gaan zoals we een paar uur eerder daar weg waren gegaan. Terwijl we staan te kijken hoe laat de volgende show is, hoor ik ineens Nederlands spreken achter me. Ik kijk om en zie Robert Jan, Yvonne en de rest van the family lopen.  Zij waren onderweg naar Toy Story Mania. Ineens wilde Merel daar ook in  Merel had echter pech, de wachtrij was 90 minuten. Dus dat deden we maar niet. We spreken af om elkaar in het Fantasmic ! theater weer te ontmoeten en met z'n allen naar Mickey te kijken. Gezellig ! We krijgen de walkie talkie mee zodat we elkaar kunnen vinden

We besluiten alsnog de Kleine Zeemeermin te doen en daarna alvast door te gaan naar het Fantasmic theater. Even na 20.00 uur liepen we het theater binnen en in het midden zat het al goed vol. Dus besloten we om naar links uit te wijken en daar een halve bank voor het hele gezelschap vrij te houden. De kids gaan nog even verder met hun popcorn. Tja die hadden tijdens het eten niets gegeten en hadden inmiddels wel honger. Niet veel later kwamen Robert Jan, Yvonne, Denise, Matthew, Robin en Chloe ook. De kids vermaakten zich met de Nintendo's en de volwassenen kletsen lekker even wat bij. Want ja, we kunnen elkaars weblog natuurlijk lezen, maar ik loop al 3 dagen achter met lezen. Dus de hoogste tijd voor een live verslag

Om 21.00 uur begint de show. Na een paar seconden stoten we elkaar aan en zeggen: "he een nieuwe show ?" Zou kunnen natuurlijk, maar we hadden er geen van allen iets over gehoord of gelezen. Na ongeveer een minuut klinkt dan toch het alom bekende liedje van Fantasmic ! Eh, hallo, dat is het einde van de show hoor, deze muziek ! Na weer een minuut gaan de lichten aan en worden we bedankt voor onze komst en als we de volledige show willen zien, dan graag om 22.30 uur terug komen in het theater. Wat is dat nou

Tot op heden zijn we er niet helemaal uit. De ene Cast Member vertelde ons dat er onweer in de regio was, dus kon de show niet door gaan. Eh, luistert u eens goed meneer, ja, hoort u dat ? Dat is Illuminations, de vuurwerkshow in Epcot die u iets verderop hoort. De andere Cast Member vertelde ons dat er een technisch probleem was en dat daardoor de show niet door kon gaan.  Hoe dan ook, we moesten het theater verlaten, want dat was de wet

Inmiddels waren onze kids zo moe dat ze niet meer in toom te houden waren. Tijd om naar het appartement te gaan. We nemen afscheid van iedereen en met 2 gillende kids onder de arm, verlaten we het park. Pfffffff, wat een dag.

Voordat we het parkeertereein af waren, waren Merel en Fleming al vertrokken naar dromenland. Niet gek natuurlijk na zo´n lange, warme en drukke dag. Bij het appartement aangekomen zien we tot onze spijt dat het housekeeping helaas wederom niet gelukt was om onze kamer te doen. Ik maak er nog even melding van bij de receptie en cancel de hele midweek cleaning. Nee mevrouw, morgen komen ze en dan is het op onze kosten. Alles best, als ze maar voor 12.00 uur weer weg zijn, want morgen komen we echt terug in de middag voor een break.

Nadat de kids in bed liggen, drinken Lex en ik nog wat en nemen we een snelle duik in het zwembad. Even de dag van ons afspoelen  We zijn zo moe dat we na het zwemmen eigenlijk meteen ons bed in duiken en als een blok in slaap vallen.