Dutch Springbreak 2008 & the sequel

Vandaag staat er een vol programma in Magic Kingdom voor de deur. De wekker maakt ons dus weer vroeg wakker, want we willen rope drop halen. Om 7.00 uur haalt Lex eerst ons dagelijkse bakkie leut bij de buren.

Even voor 8.00 uur vertrekken we richting Cross Roads om daar even wat broodjes te halen. Helaas zijn de croissants nog niet klaar, dus besluit in om mini croissants mee te nemen. Dat besluit kan niet op applaus van de achterbank rekenen en een discussie volgt. Helaas pindakaas, eten anders geen Magic Kingdom vandaag. Als dat maar geen voorbode is voor de stemming de rest van de dag.

Snel door naar 1 van de grootste parkeerplaatsen op de wereld; Magic Kingdom parking lot. Nou ja snel, Tom Tom Lex laat het vandaag duidelijk afweten. Je zou toch denken dat hij inmiddels de weg wel weet hier, maar nee hoor, hij vergist zich in de afslag. Gevolg..... extra rondje door Walt Disney World.

Na veel 5-en en 6-en komen we op de parkeerplaats aan. Het is er al druk en met name warm. Het heeft al een paar dagen niet geregend hier dus kan het niet echt afkoelen. Maar we klagen niet  Als we bij het Ticket & Transportation Centre aan komen staan er Cast Member te roepen dat het met de boot sneller gaat. Tja en ook wij trappen natuurlijk in dit staaltje crowd control. Want laten we eerlijk weten, de monorail is altijd sneller. Maar een tochtje met de boot heeft ook zo zijn charmes. Het blijft een mooi plaatje als je over het water aan komt varen.

Als we bij de ingang aankomen zien we nog net het laatste stukje van de show rond rope drop. Het is heel erg druk, maar wij weten wat te doen. Door de mensen massa zien te komen en meteen links via het kasteel naar Fantasyland. Als we bij Dumbo aankomen staat er al een rij. Korter zal de rij niet worden vandaag, dus het is nu of helemaal niet. We besluiten toch achter aan te sluiten. Had ik al verteld dat het warm is vandaag ? Het is 9.15 uur en het zweet druipt langs alle kanten van ons af.  Na 3 vluchten van Dumbo zijn  we aan de buurt. Nou dat viel dus best mee dat wachten.

Na Dumbo gaan we meteen door naar Pooh. Daar is het nog niet druk. We kunnen eigenlijk meteen doorlopen. Voordeel van deze attractie; het is binnen, dus lekker koel. Na Pooh meteen door naar Peter Pan. We moeten even wachten, maar dat is niet noemenswaardig. Na afscheid genomen te hebben van Peter, Wendy, Tinkerbell en de rest, steken we over naar It's a small world. Met een wachttijd van slechts 5 minuten, lees geen wachttijd kijken we lachend op ons horloge. Het is nog geen 10.00 uur. Om exact 10.00 uur varen we de in- uitstapruimte van It's a small world weer in. Er staat nog 1 attractie op het wensenlijstje in Fantasyland; de caroussel. Ook hier kunnen we eigenlijk zo doorlopen.

Na de caroussel verlaten we Fantasyland. Maar niet voordat Merel en Fleming geprobeerd hebben om het zwaard uit de steen te trekken. Ook vandaag lukte dat (natuurlijk) niet.

Via Liberty Square lopen we naar Frontierland.

Onderweg komen we nog Woody en zijn vriendjes tegen. De kids hebben de rest van de dag het liedje lopen zingen; Woody's round-up (of een verbastering daarvan )

Als we bij Big Thunder Mountain aankomen, zien we  dat de wachttijd 20 minuten is. En alhoewel we dat eigenlijk net iets te veel vinden, besluiten we toch om in de rij te gaan staan. Maar niet voordat we eerst Fastpasses gehaald hebben voor later op de dag.

Als we in de rij staan, besluit Fleming, zo maar uit het niets, ineens zijn komedieshow op te gaan voeren (lees 10 minuten huilen, dreinen, gillen, naar huis willen. "Mama; ik wil dat je nu het vliegtuig belt om naar huis te gaan !"

Nadat meneertje wat tot bedaren was gekomen, stapte hij met een vrolijk gezicht in Big Thunder Mountain. Wat bleek achteraf, hij had eerst in Splash Mountain gewild. Nou Fleming, dan gaan we daar toch zometeen in.

Het ritje met de op hol geslagen trein was weer als vanouds. Ik heb een klein stukje gefilmd. Geen topkwaliteit, maar voor de mensen met heimwee (he Lein ) plaats ik het filmpje toch maar.

Nadat we weer veilig uit de trein zijn gestapt kijken we hoe druk het is bij Splash. Mmmmm, daar is het toch echt te druk en warm om nu in de rij te gaar staan. We kijken met een schuin oog naar Fleming, we hadden immers beloofd om in Splash te gaan. Maar Fleming heeft dorst en is schijnbaar niet meer echt geinteresserd in Splash. Dus halen snel fastpasses en besluiten wat te gaan drinken. Inmiddels is het 11.15 uur en het park wordt met de minuut voller en voller. We besluiten via Adventureland de Magical Family Tour tegemoet te lopen. MattRob, Yvonne, Matthew & Robin doen vandaag deze tour en het leek ons leuk om nu eens anderen als 12 jarigen door het park te zien lopen. Helaas hebben we ze niet gezien. Achteraf bleek dat ze rond die tijd al bijna bij het eindpunt waren. Jammer dat we ze misgelopen zijn. 

Langzaam lopen we weer terug naar Splash om gebruik te maken van onze fastpasses. Dit keer besluit Merel ook mee te gaan. Vorige keer durfde ze niet, maar nu liet ze zich niet kennen. En dan is mama gelukkig. Na jaren gebruik te hebben gemaakt van de parent swap, zaten we nu met z'n allen in Splash ! A dream came true.

Na de drop zei Merel een beetje beteuterd: "Was dit het nou ?" Ja Merel, helemaal niet eng dus. We besluiten dat het mooi is geweest voor de ochtend. We halen nog even fastpasses voor Splash voor vanavond en lopen langzaam richting Columbia Harbor om wat te eten.

Na deze overheerlijke lunch is het tijd om terug naar het appartement te gaan. Vanavond willen we naar Spectro en Wishes, dus dat gaat een latertje worden. Tijd voor een middagdutje.

Bij de momorail scoren we nog een trein voor onze fotoverzameling.

Licht roze / zalm

Tijdens het korte ritje naar Blue Heron valt Merel in slaap. Lex draagt haar naar boven met het idee haar meteen op bed te leggen. Helaas, dat feestje ging niet door. Toen we de hal in liepen zagen we dat onze deur op stond. Wel potjandriedubbeltjes, 1.30 uur en housekeeping is in ons appartement  En ik had nog zo gezegd: Before noon or otherwise please, please, please no cleaning ! Daar ging de hele opzet van de break. Want tja, Merel natuurlijk wakker en Fleming had al geen zin om te slapen. We leggen ze toch nog even op bed, maar eigenlijk hebben ze een  uur lopen donderjagen met elkaar. Uiteindelijk heb ik Merel maar naar de woonkamer gehaald en met haar NDS op de bank gelegd.

Fleming heeft wat tv liggen kijken en Lex heeft ruim 2 uur liggen pitten terwijl ik het weblog van de dag ervoor bij werk. Om 16.00 uur maak ik hem wakker. Fleming is toch nog in slaap gevallen, dus die laat ik maar even liggen. Lex en Merel nemen een duik in het zwembad en zijn even na half 5 weer boven.

Tegen 17.00 uur vertrekken we weer richting Magic Kingdom en lopen eerst naar Buzz. Daarna lopen we naar de Laughing Floor. Omdat het etenstijd is en iedereen in de restaurants zit, vallen de wachttijden mee. Terijl we onderweg zijn naar Philharmagic zien we dat de show voor het kasteel net is begonnen. Deze show hebben we dit jaar nog niet gezien, dus besluiten we even te blijven staan om te kijken.  

Na de show zijn we doorgelopen naar Philharmagic. In de ochtend hadden we hier al fastpasses voor gehaald. Bij binnenkomst kregen we de opmerking: "Where have you all been today. You sure took al long time to come over here." "Yes sir, we've been bussy having magical fun "

Philharmagic was weer als vanouds. Na Philharmagic zijn we door gelopen naar Peco Bill's voor een hamburger. Hierna wilden we eerst gebruik maken van onze fastpasses voor Splash Mountain en daarna voor Big Thunder Mountain. Merel wilde echter niet in Splash (toch niet zo goed bevallen vanochtend Merel ?) en Fleming wilde niet in BTM. Dus de groep opgesplitst en de mannen naar Splash en de meiden naar BTM. En natuurlijk hebben de meiden weer gewonnen. Wij waren al ruim een kwartier uit de attractie toen de mannen een keer kwamen afzakken.

Ondertussen is het al 8 uur geweest, dus de hoogste tijd om richting Mainstreet te lopen om een plaatstje te zoeken voor Spectro. We vinden een mooi plaastje ter hoogte van de Bakery en omdat we toch nog even moeten wachten, besluit ik om een ijsje voor de kids te gaan halen in de ijssalon. Blijkbaar was ik niet de enige die op dat idee was gekomen. Ruim 20 minuten later had ik dan toch 2 ijsjes.

Tja en we hadden al een paar uur geen mopperende kindjes gehoord, dus vond Merel het maar weer eens tijd om te gaan mopperen. Het ijsje was niet goed, ze had een gekleurd ijsje willen hebben en of ik maar even om een ander ijsje wilde voor madammeke. Wat dacht je zelf Merel ?

We kijken naar Spectro en met al die mooi lichtjes kan zelfs Merel haar mopperbui niet lang volhouden  Na Spectro proberen we naar "ons" plekje te komen om Wishes te kijken. Het is ontzettend druk in Mainstreet maar de aanhouder wint en een kwartiertje later zijn we op ons vertrouwde plekje. Wonder boven wonder is het daar niet super druk. We moeten even een half uurtje wachten en daarna genieten we volop van Wishes. Bij het punt waarop het kinderstemmetje zingt, schieten mijn ogen vol met traantjes. Ik vind dat zo'n ontzettend emo moment en zelfs als ik de tekst nog maar lees, dan hoor ik dat kinderstemmetje en krijg ik vochtige oogjes

Star light, star bright,
first star I see tonight.
I wish I may, I wish I might,
have the wish, I wish tonight.
We'll make a wish, and do as dreamers do,
and all our wishes,
will come true.

Nadat het vuurwerk voorbij is belsuiten we om even te wachten tot de ergste drukte voorbij is. Lex haalt 2 gekleurde ijsjes voor de kids. Merel ook weer helemaal blij.

Na een half uurtje gaan we toch de tocht naar de uitgang maar maken. Het is nog steeds ontzettend druk. Bij de monorail nemen we de Resort Line omdat bij de andere lijn een man of 1.000 staat te wachten. Bij de Resort Line is het gelukkig iets minder druk en we zijn dan ook zo bij de parkeerplaats. Daar kunnen we aansluiten in de volgende rij; de rij voor het treintje dat ons in de buurt van de auto zal brengen. Pas dan zien we echt hoe druk het is geweest vandaag in Magic Kingdom. Nou daar hebben we onszelf toch aardig doorheen gelaveerd met good old Tourguide Mike

Tegen half 12 zijn we thuis en vallen we allemaal als een blok in slaap. Het was weer een dag vol magie.