Dutch Springbreak 2008 & the sequel

Na het afscheid gisteren van Disney, dan vandaag afscheid van Orlando. Zoals bijna gebruikelijk slapen we door de wekker heen. Een uurtje later dan gepland, 8.00 uur, staan we op. Gelukkig heb ik alle kleding gisteren al klaar gelegd, dus het douchen/ badderen en aankleden ging als een speer. Ondertussen bel ik met Martinair om te checken of we een upgrade kunnen krijgen naar comfort class. Helaas kan dit nu niet meer telefonisch geboekt worden. Wellicht op het vliegveld meer succes ?

Nadat ook ik me heb gedoucht en aangekleed snel nog even de laatste toiletspulletjes ingepakt en we zijn  klaar voor vertrek. Net op het moment dat we de auto willen gaan inladen begint het te regenen.

Lex zet snel de auto in de parkeergarage zodat de spullen tenminste droog de auto in kunnen. Ik check uit en krijg meteen de vraag wanneer ze ons weer zien. Als het mee zit zal dat volgend jaar augustus worden. We nemen afscheid, verlaten Blue Heron en rijden naar Golden Corral voor een ontbijtje. Daar is het ontzettend druk. Een rustig ontbijtje zit er helaas niet in deze ochtend.

Om exact 11.00 uur zitten we weer in de auto en vertrekken we richting Miami.  

Vermoedelijke aankomsttijd: 14.45 uur. Ik neem het eerste gedeelte voor mijn rekening. Na een half uurtje rijd ik de Florida Turnpike op; 325 kilometer rechte weg ligt voor ons. Bij het 2^e service station, Fort Drum, maken we een sanitaire stop en lopen we natuurlijk ook even langs Starbucks voor een lekker bakkie leut. Het valt ons op de koffie hier duurder is dan bij de Starbucks in Orlando. Ook Lex mag hier nog even zijn favoriete bezigheid uitvoeren: tanken.

Na een kwartiertje zijn we weer helemaal klaar voor vertrek. Lex neemt het stuur over en we vervolgen onze trip richting Miami.

Nog geen 5 minuten later vanaf de achterbank: “Ik moet plassen !” Merel in de bocht. Nu heeft Merel vermoedelijk een blaasontsteking, dus toch maar even stoppen bij de volgende service plaza. Hup en door maar weer. Terwijl ik lekker zit te typen zegt Lex ineens::”Oh, het gaat wel erg hard met de benzine.” Gevolg; ook de laatste service plaza op de Florida Turnpike hebben we gezien om nog een keer te kunnen tanken. Schiet niet echt op zo. Geschatte aankomsttijd is inmiddels 15.20 uur. Vinden ze het gek dat ik niet met de auto op vakantie wil. Om 14.15 uur verlaten we de Florida Turnpike nadat we $ 13,70 hebben betaald.

Nog bijna 100 kilometer naar het vliegveld te gaan; 100 kilometer regen. Ach kunnen we alvast wennen aan het weer in Nederland zullen we maar zeggen.

Met nog 50 kilometer op de teller komen we om 14.45 uur in een file terecht. Ik begin inmiddels nerveus te worden. Zouden we allemaal wel op tijd gaan halen ?

De file valt mee en een klein uurtje later dan gepland rijden we via “klein Havanna” (althans zo ziet het er uit) de parking lot van Alamo op.

We laden uit en checken het bonnetje van Alamo. Amount due: $ 0,00 Een pak van mijn hart. Met de bus worden we een klein kwartiertje later netjes bij de terminal afgezet waar Martinair zit. Er zijn bijna geen mensen, dus we zijn meteen aan de beurt. Ik vraag eerst of we een upgrade kunnen krijgen naar comfort class en dat kan. Stoel 19 a t/m d zijn van “ons”. Ik loop ondertussen met de kinderzitjes naar zo’n apparaat waar ze ingepakt kunnen worden. Op de heenreis zaten ze in de koffer, maar dat lukt nu niet meer.

We checken in, wegen de bagage, yes weer gelukt om onder het toegestane gewicht te blijven en we gaan nog even naar buiten voor een laatste sigaretje.

Om 17.00 uur lopen we richting security en eigenlijk waren we ook daar zo aan de beurt. Inmiddels hebben we honger, dus op zoek naar wat te eten. De keuze valt op Burger King dit keer.

Na het eten gaan we op zoek naar ene plaatsje waar ik de laptop kan inpluggen om opgeladen te worden. Na die plaats gevonden te hebben, maak ik een account aan om toegang te krijgen tot internet. Want tja, ik heb natuurlijk niet voor niets heel dat verhaal zitten schrijven in de auto. En zie hier, zo zit ik er nu bij.

Over 20 minuten gaan we boarden. Dus tijd om de laptop uit te zetten.

Tot ziens in Nederland !